دوره 13، شماره 3 - ( مجله روانشناسی و روانپزشکی شناخت 1405 )
جلد 13 شماره 3 صفحات 294-285 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
پوری محمد منیر، ماردپور علیرضا، افرازی زاده سید فیض اله. مقایسه اثربخشی زوج درمانی مبتنی بر تصویرسازی ارتباطی و زوج درمانی به روش گاتمن بر تجربه عاطفی نسبت به همسر در زوجین دارای تعارض زناشویی. , مجله روانشناسی و روانپزشکی شناخت. 1405; 13 (3) :285-294
1- دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران
2- استادیار، گروه روانشناسی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران ،ali.mared@yahoo.com
3- استادیار، گروه روانشناسی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران
2- استادیار، گروه روانشناسی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران ،
3- استادیار، گروه روانشناسی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران
چکیده: (134 مشاهده)
زمینه و هدف: زوج های متعارض بیشتر تمایل به ابراز هیجانات منفی دارند که با عاطفۀ منفی همسر پاسخ داده میشود. هدف پژوهش مقایسۀ اثربخشی زوج درمانی مبتنی بر تصویرسازی ارتباطی با زوج درمانی به روش گاتمن بر تجربۀ عاطفی نسبت به همسر در زوجین دارای تعارض زناشویی بود.
مواد و روش‌‌ها: پژوهش حاضر به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون و پیگیری سه ماهه همراه با گروه کنترل انجام شد. جامعۀ آماری شامل زوجین مراجعه کننده به مرکز مشاورۀ عرفان شهر تهران در سال 1403 بود. حجم نمونه شامل 30 زوج (هر گروه 10 زوج) بود که به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه گمارده شدند. پرسشنامۀ تجربۀ عاطفی نسبت به همسر و پرسشنامه تجدیدنظرشدۀ تعارضات زناشویی ابزار پژوهش بودند. گروه تصویرسازی ارتباطی 8 جلسۀ 90 دقیقه ای و گروه گاتمن 9 جلسۀ 90 دقیقه ای مداخله دریافت کردند. برای تحلیل داده ها از تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر استفاده شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که هر دو گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل بر عواطف مثبت و منفی نسبت به همسر اثربخشی معناداری داشته است (0/05>P) و تفاوت معناداری بین دو گروه آزمایش وجود ندارد (0/05<P). همچنین میانگین پیش آزمون هر دو مؤلفه به صورت معناداری متفاوت از پس آزمون و پیگیری بود (0/05>P)، ولی بین پس آزمون و پیگیری تفاوت معناداری وجود نداشت (0/05<P).
نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که زوج درمانگران جهت بهبود تجربۀ عاطفی زوجین دچار تعارض زناشویی میتوانند از هر دو مداخلۀ پژوهش بهره مند گردند.
مواد و روش‌‌ها: پژوهش حاضر به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون و پیگیری سه ماهه همراه با گروه کنترل انجام شد. جامعۀ آماری شامل زوجین مراجعه کننده به مرکز مشاورۀ عرفان شهر تهران در سال 1403 بود. حجم نمونه شامل 30 زوج (هر گروه 10 زوج) بود که به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه گمارده شدند. پرسشنامۀ تجربۀ عاطفی نسبت به همسر و پرسشنامه تجدیدنظرشدۀ تعارضات زناشویی ابزار پژوهش بودند. گروه تصویرسازی ارتباطی 8 جلسۀ 90 دقیقه ای و گروه گاتمن 9 جلسۀ 90 دقیقه ای مداخله دریافت کردند. برای تحلیل داده ها از تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر استفاده شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که هر دو گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل بر عواطف مثبت و منفی نسبت به همسر اثربخشی معناداری داشته است (0/05>P) و تفاوت معناداری بین دو گروه آزمایش وجود ندارد (0/05<P). همچنین میانگین پیش آزمون هر دو مؤلفه به صورت معناداری متفاوت از پس آزمون و پیگیری بود (0/05>P)، ولی بین پس آزمون و پیگیری تفاوت معناداری وجود نداشت (0/05<P).
نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که زوج درمانگران جهت بهبود تجربۀ عاطفی زوجین دچار تعارض زناشویی میتوانند از هر دو مداخلۀ پژوهش بهره مند گردند.
شماره‌ی مقاله: 1
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
