دوره 9، شماره 2 - ( مجله روانشناسی و روانپزشکی شناخت 1401 )                   جلد 9 شماره 2 صفحات 174-160 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


استادیار، گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
چکیده:   (293 مشاهده)
مقدمه: رضایت از زندگی تحت تأثیر ویژگی‌های شخصیتی از جمله صفات تاریک و روشن شخصیت و نحوه تمایزیافتگی عاطفی است.
هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطه‌ای جهت‌گیری ارزشی در پیش‌بینی رضایت از زندگی براساس صفات تاریک و روشن شخصیت و تمایزیافتگی عاطفی انجام گرفت.
روش: طرح پژوهش توصیفی از نوع همبستگی با استفاده از روش معادلات ساختاری بود. جامعه آماری، افراد مراجعه کننده به مراکز بهداشتی شهر تبریز در سال ۱۴۰۰ بودند که به روش نمونه‌گیری در دسترس تعداد ۴۰۰ نفر انتخاب شدند. جهت گردآوری اطلاعات از پرسشنامه رضایت از زندگی دینر و همکاران (
SWLS)، پرسشنامه صفات تاریک شخصیت جانسون و وبستر (DTP)، پرسشنامه سه‌گانه روشن شخصیت کافمن و همکاران (LTP)، پرسشنامه خود متمایزسازی دریک و مورداک (DSI-SF) و پرسشنامه نظام ارزشی شوارتز (SVS) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش معادلات ساختاری با کاربرد نرم‌­افزار AMOS استفاده شد.
یافته‌ها: نتایج پژوهش نقش مستقیم و معنی­‌دار صفات­ تاریک (۰/۳۸-=
β) و روشن شخصیت (۰/۳۴=β) و تمایزیافتگی عاطفی (۰/۲۹=β) را در پیش‌بینی رضایت از زندگی نشان داد. همچنین رابطه غیرمستقیم این متغیر­ها با رضایت از زندگی با نقش واسطه‌­ای جهت‌گیری ارزشی نشان داده شد (۰/۰۵>P).
نتیجه‌گیری: مؤلفه جهت­‌گیری ارزشی ارتباط بین صفات تاریک و روشن شخصیت و تمایز­یافتگی ­عاطفی با رضایت از زندگی را میانجی­‌گری می‌کند. این یافته‌ها می‌تواند کاربردهای عملی برای استفاده مشاوران و روانشناسان در جهت افزایش رضایت از زندگی داشته باشد.
واژه‌های کلیدی: جهت‌گیری، عاطفه، رضایت، زندگی، شخصیت
متن کامل [PDF 642 kb]   (268 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1400/10/9 | پذیرش: 1401/1/17 | انتشار: 1401/3/7

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.