دوره 13، شماره 1 - ( 4-1405 )
جلد 13 شماره 1 صفحات 74-64 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Rahmani S, zandkarimi A. The Effectiveness of Mindfulness-based Cognitive Therapy (MBCT) Training on Rumination, Self-Efficacy and Quality of Life in Orphaned and Maltreated Children in Sanandaj City. Shenakht Journal of Psychology and Psychiatry 2026; 13 (1) :64-74
URL: http://shenakht.muk.ac.ir/article-1-2616-fa.html
URL: http://shenakht.muk.ac.ir/article-1-2616-fa.html
رحمانی سیف الله، زندکریمی عایشه. اثربخشی آموزش ذهنآگاهی مبتنی بر شناختدرمانی (MBCT) بر نشخوارفکری، خودکارآمدی و کیفیت زندگی بچههای بیسرپرست و بدسرپرست شهرستان سنندج. مجله روانشناسی و روانپزشکی شناخت. 1405; 13 (1) :64-74
1- استادیار گروه آموزشی روانشناسی و مشاوره دانشگاه فرهنگیان تهران، ایران ، Rahmaniseifola@gmail.com
2- دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج
2- دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج
چکیده: (12 مشاهده)
مقدمه: بچههای بیسرپرست و بدسرپرست بهعنوان یکی از گروههای آسیبپذیر در هر جامعهای، با چالشهای متعدد روانشناختی مانند نشخوار فکری زیاد، خودکارآمدی و کیفیت زندگی پایین مواجه هستند که این مشکلات میتواند تأثیرات بلندمدتی بر زندگی آنها داشته باشد.
هدف: پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی آموزش ذهنآگاهی مبتنی بر شناختدرمانی (MBCT) بر نشخوارفکری، خودکارآمدی و کیفیت زندگی بچههای بیسرپرست و بدسرپرست شهرستان سنندج انجام شد.
روش: این پژوهش از نوع کاربردی و از نظر شیوه اجرا از نوع نیمهآزمایشـی بـا طرح پیشآزمون - پسآزمون با گروه کنترل بود. ﺟﺎﻣﻌﻪ آﻣﺎری کلیهی کودکانی بود که در مراکز نگهداری کودکان بیسرپرست و بدسرپرست شهر سنندج در سـال 1403-1402 زندگی میکردند. تعداد آنها برابر با 60 کودک بود که 30 نفر از آنها بهعنـوان نمونـه بـا روش نمونهگیـری در دسـترس انتخاب و بهطـور تصادفـی در 2 گـروه آزمایشـی (15 نفـر) و گـواه (15 نفـر) تقسـیم شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای نشخوار فکری نولـن- هوکسـما (1991)، خودکارآمدی شرر (1982) و کیفیت زندگی(1996) استفاده شد. جهت تحلیل دادهها از شاخصهای آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس چندمتغیره با نرمافزار SPSS21 استفاده شد.
یافتهها: نتایج نشان داد که با کنترل اثر پیشآزمون بهعنوان کووریت، میانگین نمرات مشارکتکنندگان در پسآزمون دارای تفاوت معنادار میباشد (P˂0/05) که همین امر تأثیر برنامه آموزش ذهنآگاهی مبتنی بر شناختدرمانی را بر کاهش نشخوار فکری (001/0=Sig و 207/75=F)، افزایش خودکارآمدی (001/0=Sig و 207/75=F) و کیفیت زندگی (001/0=Sig و 472/43=F) نشان میدهد.
نتیجهگیری: نتایج بهدستآمده میتوان بیان داشت که آموزش ذهنآگاهی مبتنی بر شناختدرمانی نهتنها به کاهش علائم منفی روانی کمک میکند؛ بلکه نقش مؤثری در تقویت منابع درونی و بهبود کلی رفاهروانی کودکان بیسرپرست و بدسرپرست ایفا مینماید؛ لذا توصیه میشود این مداخلات در برنامههای حمایتی و توانمندسازی این گروه از کودکان گنجانده شود تا به بهبود پایدار و جامع کیفیت زندگی آنان کمک کند.
هدف: پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی آموزش ذهنآگاهی مبتنی بر شناختدرمانی (MBCT) بر نشخوارفکری، خودکارآمدی و کیفیت زندگی بچههای بیسرپرست و بدسرپرست شهرستان سنندج انجام شد.
روش: این پژوهش از نوع کاربردی و از نظر شیوه اجرا از نوع نیمهآزمایشـی بـا طرح پیشآزمون - پسآزمون با گروه کنترل بود. ﺟﺎﻣﻌﻪ آﻣﺎری کلیهی کودکانی بود که در مراکز نگهداری کودکان بیسرپرست و بدسرپرست شهر سنندج در سـال 1403-1402 زندگی میکردند. تعداد آنها برابر با 60 کودک بود که 30 نفر از آنها بهعنـوان نمونـه بـا روش نمونهگیـری در دسـترس انتخاب و بهطـور تصادفـی در 2 گـروه آزمایشـی (15 نفـر) و گـواه (15 نفـر) تقسـیم شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای نشخوار فکری نولـن- هوکسـما (1991)، خودکارآمدی شرر (1982) و کیفیت زندگی(1996) استفاده شد. جهت تحلیل دادهها از شاخصهای آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس چندمتغیره با نرمافزار SPSS21 استفاده شد.
یافتهها: نتایج نشان داد که با کنترل اثر پیشآزمون بهعنوان کووریت، میانگین نمرات مشارکتکنندگان در پسآزمون دارای تفاوت معنادار میباشد (P˂0/05) که همین امر تأثیر برنامه آموزش ذهنآگاهی مبتنی بر شناختدرمانی را بر کاهش نشخوار فکری (001/0=Sig و 207/75=F)، افزایش خودکارآمدی (001/0=Sig و 207/75=F) و کیفیت زندگی (001/0=Sig و 472/43=F) نشان میدهد.
نتیجهگیری: نتایج بهدستآمده میتوان بیان داشت که آموزش ذهنآگاهی مبتنی بر شناختدرمانی نهتنها به کاهش علائم منفی روانی کمک میکند؛ بلکه نقش مؤثری در تقویت منابع درونی و بهبود کلی رفاهروانی کودکان بیسرپرست و بدسرپرست ایفا مینماید؛ لذا توصیه میشود این مداخلات در برنامههای حمایتی و توانمندسازی این گروه از کودکان گنجانده شود تا به بهبود پایدار و جامع کیفیت زندگی آنان کمک کند.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
