دوره 13، شماره 3 - ( مجله روانشناسی و روانپزشکی شناخت 1405 )
جلد 13 شماره 3 صفحات 407-399 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
hadi Z, shafieetabar M. The Relationship Between Deliberate Rumination and Posttraumatic Growth in Patients with Cancer: The Mediating Role of Inhibitory Control. , Shenakht Journal of Psychology and Psychiatry. 2026; 13 (3) : 12
URL: http://shenakht.muk.ac.ir/article-1-2605-fa.html
URL: http://shenakht.muk.ac.ir/article-1-2605-fa.html
هادی زینب، شفیعی تبار مهدیه. رابطه نشخوار فکری عمدی با رشد پس از آسیب در بیماران مبتلا به سرطان: نقش میانجی‌گری کنترل بازداری. , مجله روانشناسی و روانپزشکی شناخت. 1405; 13 (3) :399-407
1- کارشناس ارشد روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه اراک، اراک، ایران
2- استادیار، گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه اراک، اراک، ایران ،shafieetabar2005@yahoo.com
2- استادیار، گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه اراک، اراک، ایران ،
چکیده: (125 مشاهده)
زمینه و هدف: وقایع آسیب‌زا می‌توانند تأثیرات روانشناختی عمیقی داشته باشند؛ از پریشانی گرفته تا تحولات مثبت که به عنوان رشد پس از آسیب شناخته می‌شوند. هدف این مطالعه بررسی نقش میانجی‌گری کنترل بازداری در رابطۀ بین نشخوار فکری عمدی و رشد پس از آسیب بیماران مبتلا به سرطان در شهر اصفهان بود.
مواد و روش‌‌ها: پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعۀ آماری پژوهش حاضر را تمامی بیماران مبتلا به سرطان مراجعه‌کننده به بخش آنکولوژی مراکز درمانی شهر اصفهان در سال 1402 و 1403 تشکیل دادند که 200 نفر از آنها بهروش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. در این پژوهش از پرسشنامۀ رشد پس از آسیب تدسچی و همکاران، مقیاس نارسایی ها در کارکردهای اجرایی بارکلی و سیاهۀ نشخوار فکری مرتبط با واقعۀ کان و همکاران استفاد شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش گرسیون خطی با کاربرد بوت استرپ انجام شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد اثر مستقیم نشخوار فکری عمدی بر رشد پس از آسیب برابر با 0/46 (۰/001P<) و اثر غیرمستقیم نشخوار فکری عمدی بر رشد پس از آسیب ازطریق کنترل بازداری برابر با 0/27 بود (۰/001P<)؛ بنابراین نقش میانجی کنترل بازداری معنادار است (۰/001P<). علاوه‌براین، نسبت میانجی‌گری برابر با 0/37 نشان داد حدود ۳۷ درصد از اثر کل نشخوار فکری عمدی بر رشد پس از آسیب از مسیر کنترل بازداری منتقل می‌شود (۰/001P<).
نتیجه‌گیری: ازآنجا‌که نشخوار فکری عمدی ازطریق کنترل بازداری بر رشد پس از آسیب در بیماران مبتلا به سرطان اثر می‌گذارد، توانبخشی کنترل بازداری با هدفِ افزایش رشد پس از آسیب در بیماران مبتلا سرطان توصیه می‌شود.
مواد و روش‌‌ها: پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعۀ آماری پژوهش حاضر را تمامی بیماران مبتلا به سرطان مراجعه‌کننده به بخش آنکولوژی مراکز درمانی شهر اصفهان در سال 1402 و 1403 تشکیل دادند که 200 نفر از آنها بهروش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. در این پژوهش از پرسشنامۀ رشد پس از آسیب تدسچی و همکاران، مقیاس نارسایی ها در کارکردهای اجرایی بارکلی و سیاهۀ نشخوار فکری مرتبط با واقعۀ کان و همکاران استفاد شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش گرسیون خطی با کاربرد بوت استرپ انجام شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد اثر مستقیم نشخوار فکری عمدی بر رشد پس از آسیب برابر با 0/46 (۰/001P<) و اثر غیرمستقیم نشخوار فکری عمدی بر رشد پس از آسیب ازطریق کنترل بازداری برابر با 0/27 بود (۰/001P<)؛ بنابراین نقش میانجی کنترل بازداری معنادار است (۰/001P<). علاوه‌براین، نسبت میانجی‌گری برابر با 0/37 نشان داد حدود ۳۷ درصد از اثر کل نشخوار فکری عمدی بر رشد پس از آسیب از مسیر کنترل بازداری منتقل می‌شود (۰/001P<).
نتیجه‌گیری: ازآنجا‌که نشخوار فکری عمدی ازطریق کنترل بازداری بر رشد پس از آسیب در بیماران مبتلا به سرطان اثر می‌گذارد، توانبخشی کنترل بازداری با هدفِ افزایش رشد پس از آسیب در بیماران مبتلا سرطان توصیه می‌شود.
شماره‌ی مقاله: 12
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
