دانشگاه یاسوج ، taghvaei.ali2@gmail.com
چکیده: (15 مشاهده)
مقدمه: خودکشی یکی از مهمترین آسیبهای اجتماعی است که امروزه با توجه به پیچیدهتر شدن تعاملات اجتماعی به صورت فزایندهای در حال گسترش است و زندگی و سلامت افراد و خانوادهها را تحت تاثیر قرار میدهد.
هدف: ﻫﺪف پژوﻫﺶ ﺣﺎﺿـﺮ، واکاوی تجارب زیسته و کشف ﻋﻮاﻣﻞ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﺆﺛﺮ ﺑﺮ اقدام به خودکشی در زنان ﺑﻮد.
روش: روش این پژوهش نظریه زمینهای از نوع کیفی بود. جامعه این پژوهش شامل کلیه زنان متاهل اقدام کننده به خودکشی استان کهگیلویه و بویر احمد در دوسال گذشته بود. از بین آنها 17 نفر به شیوه نمونهگیری ﻫﺪﻓﻤﻨﺪ و گلولهبرفی انتخاب شدند و بر اساس اصل اشباع، مصاحبه عمیق و نیمهساختاریافته انجام شد. برای تحلیل مصاحبههای انجام شده از روش تحلیل سیستماتیک استراوس و کوربن (1998) و سه روش کدگذاری باز، محوری و انتخابی بهره گرفته شد.
یافته ها: نتایج نشان داد که بسترهای تعیین کننده و موثر بر اقدام به خودکشی در زنان شامل ابعاد فرهنگی، خانوادگی، اجتماعی، اقتصادی و روانشناختی بودند. بر اساس یافتههای پژوهش میتوان گفت که اقدام به خودکشی در زنان ریشه در عواملی مانند خشونت خانگی، بدعملکردی خانواده، بیتفاوتی عاطفی، مشکلات مالی، قیود و رسوم حاکم اجتماعی، آسیبپذیری فردی، بافت اجتماعی خانواده، محیط مساعد ارتکاب و سابقه خودزنی، آگاهی محدود و مهارت کم، سابقه اقدام قبلی، درماندگی و عزت نفس پایین، کنشهای رفتاری و هیجانی، اجتناب و اعتراض، خشم و خشونت و پیامدهای فردی، اجتماعی، هنجاری، خانوادگی و روانشناختی دارد که به صورت یک مدل پارادایمی ارائه شدهاند.
نتیجه گیری: شاخصهای موجود در هر یک از مولفههای طبقات فوق به صورت زنجیری و به همراه مقولات دیگر میتواند به صورت علی، زمینه ساز و یا مداخله گر منجر به اقدام به خودکشی گردد. با استفاده از نتایج این پژوهش می توان زنان در معرض خودکشی و سایر آسیبهای اجتماعی را شناسایی و اقدامات پیشگیرانه و درمانی برای آنان تنظیم کرد.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1404/4/20 | پذیرش: 1404/5/20 | انتشار: 1405/4/1