دوره 13، شماره 4 - ( مجله روانشناسی و روانپزشکی شناخت 1405 )
جلد 13 شماره 4 صفحات 417-408 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Sharafi M, Soltani Kouhbanani S, Amin Yazdi S A. The Effectiveness of Mothers’ Mentalization Training on Improving the Mother–Child Relationship and Reducing Symptoms of Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder (ADHD) in Children. , Shenakht Journal of Psychology and Psychiatry. 2026; 13 (4) :408-417
URL: http://shenakht.muk.ac.ir/article-1-2697-fa.html
URL: http://shenakht.muk.ac.ir/article-1-2697-fa.html
شرفی مرضیه، سلطانی کوهبنانی سکینه، امین یزدی سیدامیر. اثربخشی آموزش ذهنی‌سازی مادران بر بهبود رابطه مادر و کودک و کاهش نشانگان اختلال بیش‌فعالی/نقص توجه در فرزندان. ، مجله روانشناسی و روانپزشکی شناخت. 1405; 13 (4) :408-417
1- کارشناس ارشد، گروه روانشناسی، مشاوره و تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران
2- دانشیار، گروه روانشناسی، مشاوره و تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران
3- استاد، گروه روانشناسی، مشاوره و تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران
2- دانشیار، گروه روانشناسی، مشاوره و تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران
3- استاد، گروه روانشناسی، مشاوره و تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران
چکیده: (42 مشاهده)
زمینه و هدف: ذهنی‌سازی ظرفیتی بنیادی و اساسی در انسان است که می‌توان آن را از طریق آموزش تقویت کرد و درباره آن به افراد آگاهی بیشتری داد تا بتوانند در روابط خود از آن بهره بگیرند. هدف پژوهش حاضر تعیین تأثیر آموزش ذهنی‌سازی به مادران در بهبود رابطه مادر و کودک و کاهش نشانگان اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی بود.
مواد و روش‌ها: روش پژوهش از نوع شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون پس‌آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل مادران دارای کودکان 6 تا 12 سال با اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی بود. بیست نفر از مادران به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش شامل پرسش‌نامه رابطه مادر و کودک پیانتا، هنجاریابی شده توسط عباسی و همکاران (1396) و مقیاس کانرز نسخه والدین، هنجاریابی شده در شیراز (1386) بود. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس و نسخه 26 نرم‌افزار SPSS تحلیل شدند.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که با کنترل اثر پیش‌آزمون به‌عنوان متغیر کووریت، میانگین نمرات شرکت‌کنندگان در پس‌آزمون تفاوت معناداری داشت (0/05P<) که بیانگر تأثیر آموزش مبتنی‌بر ذهنی‌سازی در بهبود رابطه مادر و کودک و کاهش نشانگان اختلال بیش‌فعالی/نقص توجه است.
نتیجه‌گیری: درمجموع، یافته‌ها نشان می‌دهد که آموزش ذهنی‌سازی می‌تواند به‌عنوان مداخله مؤثر برای بهبود تعامل مادر و کودک و کاهش نشانه‌های اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی در این کودکان استفاده شود. این روش مداخله‌ای می‌تواند در حمایت از خانواده‌های دارای کودک با این اختلال به‌طور گسترده به کار رود.
مواد و روش‌ها: روش پژوهش از نوع شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون پس‌آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل مادران دارای کودکان 6 تا 12 سال با اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی بود. بیست نفر از مادران به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش شامل پرسش‌نامه رابطه مادر و کودک پیانتا، هنجاریابی شده توسط عباسی و همکاران (1396) و مقیاس کانرز نسخه والدین، هنجاریابی شده در شیراز (1386) بود. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس و نسخه 26 نرم‌افزار SPSS تحلیل شدند.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که با کنترل اثر پیش‌آزمون به‌عنوان متغیر کووریت، میانگین نمرات شرکت‌کنندگان در پس‌آزمون تفاوت معناداری داشت (0/05P<) که بیانگر تأثیر آموزش مبتنی‌بر ذهنی‌سازی در بهبود رابطه مادر و کودک و کاهش نشانگان اختلال بیش‌فعالی/نقص توجه است.
نتیجه‌گیری: درمجموع، یافته‌ها نشان می‌دهد که آموزش ذهنی‌سازی می‌تواند به‌عنوان مداخله مؤثر برای بهبود تعامل مادر و کودک و کاهش نشانه‌های اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی در این کودکان استفاده شود. این روش مداخله‌ای می‌تواند در حمایت از خانواده‌های دارای کودک با این اختلال به‌طور گسترده به کار رود.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
