1- واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی
2- واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی ،atefeh.shakibarad@iau.ac.ir
2- واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی ،
چکیده: (66 مشاهده)
مقدمه: شیوع بالای افکار خودکشی در مبتلایان به صرع، از تمام حوزههای دانش و صنعت، راهکارهای کاهنده طلب میکند. از به صرفه ترین این راهکارها، گروههای مجازی همتایان است که با ارائه فضای حمایتی، امکان بهبود سلامت روان آنان را فراهم می آورد.
هدف: مقایسه افکار خودکشی در افراد مبتلا به صرع عضو گروههای مجازی همتایان با افراد غیرعضو.
روش: این پژوهش به شکل همبستگی و از نوع مقایسه ای است. گروه مطالعه، مبتلایان به صرع هستند که در گروههای مجازی همتایان، عضو بوده، گروه مقایسه، مبتلایانی هستند که عضو نیستند. کل حجم نمونه طبق نرم افزار جی-پاور 140 نفر محاسبه شد. نمونه گیری گروه مطالعه گلوله برفی و گروه مقایسه بشکل دردسترس انجام گشت. از پرسشنامه نیازهای بین فردی (میل به خودکشی) به منظور ابزار پژوهش استفاده شد.
یافتهها: نتایج تحلیل کواریانس نشان داد، شدت افکار خودکشی در مبتلایان به صرع عضو گروههای مجازی همتایان، با افراد غیرعضو متفاوت است و افکار خودکشی در مبتلایان عضو کمتر از افراد غیرعضو است. از بین دو مولفه افکار خودکشی، یعنی تعلق کام نایافته و ادراک سرباری، تنها ادراک سرباری در این تفاوت معنادار بود. همچنین درآمد پایین و تعداد تشنجات بیش از ماهی یکبار نیز در افزایش افکار خودکشی این افراد نقش دارند.
نتیجه گیری: یافتهها نشان میدهد عضویت در گروههای مجازی همتایان میتواند از طریق کاهش ادراک سرباری، در کاهش شدت افکار خودکشی افراد مبتلا به صرع نقش داشته باشد.
هدف: مقایسه افکار خودکشی در افراد مبتلا به صرع عضو گروههای مجازی همتایان با افراد غیرعضو.
روش: این پژوهش به شکل همبستگی و از نوع مقایسه ای است. گروه مطالعه، مبتلایان به صرع هستند که در گروههای مجازی همتایان، عضو بوده، گروه مقایسه، مبتلایانی هستند که عضو نیستند. کل حجم نمونه طبق نرم افزار جی-پاور 140 نفر محاسبه شد. نمونه گیری گروه مطالعه گلوله برفی و گروه مقایسه بشکل دردسترس انجام گشت. از پرسشنامه نیازهای بین فردی (میل به خودکشی) به منظور ابزار پژوهش استفاده شد.
یافتهها: نتایج تحلیل کواریانس نشان داد، شدت افکار خودکشی در مبتلایان به صرع عضو گروههای مجازی همتایان، با افراد غیرعضو متفاوت است و افکار خودکشی در مبتلایان عضو کمتر از افراد غیرعضو است. از بین دو مولفه افکار خودکشی، یعنی تعلق کام نایافته و ادراک سرباری، تنها ادراک سرباری در این تفاوت معنادار بود. همچنین درآمد پایین و تعداد تشنجات بیش از ماهی یکبار نیز در افزایش افکار خودکشی این افراد نقش دارند.
نتیجه گیری: یافتهها نشان میدهد عضویت در گروههای مجازی همتایان میتواند از طریق کاهش ادراک سرباری، در کاهش شدت افکار خودکشی افراد مبتلا به صرع نقش داشته باشد.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
