دوره 7، شماره 2 - ( مجله روانشناسی و روانپزشکی شناخت 1399 )
جلد 7 شماره 2 صفحات 152-140 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Nemattavousi M, Soltaninia S. The mediating role of experiential avoidance in the relationship between Alexithymia and emotion regulation in patients with major depression disorder after traumatic brain injury. , Shenakht Journal of Psychology and Psychiatry. 2020; 7 (2) :140-152
URL: http://shenakht.muk.ac.ir/article-1-774-fa.html
URL: http://shenakht.muk.ac.ir/article-1-774-fa.html
نعمت طاوسی محترم، سلطانی نیا شیوا. نقش واسطهای اجتناب تجربه‌ای در رابطه بین ناگویی هیجانی و تنظیم هیجان در بیماران مبتلا به افسردگی اساسی پس از آسیب مغزی تروماتیک. , مجله روانشناسی و روانپزشکی شناخت. 1399; 7 (2) :140-152
1- استادیار، گروه روانشناسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ، nemattavousei@yahoo.com
2- کارشناس ارشد روان شناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2- کارشناس ارشد روان شناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
چکیده: (6718 مشاهده)
مقدمه: مشکلات هیجانی از جمله شایع‌ترین پیامدهای آسیب مغزی تروماتیک بوده که در سبب‌شناسی افسردگی اساسی پس از آسیب مغزی تروماتیک دخیل هستند.
هدف: این پژوهش با هدف بررسی نقش واسطهای اجتناب تجربه‌ای در رابطه بین ناگویی هیجانی و تنظیم هیجان در بیماران مبتلا به افسردگی اساسی پس از آسیب مغزی تروماتیک انجام شد.
روش: این پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری را بیماران مبتلا به آسیب مغزی تروماتیک که تشخیص افسردگی اساسی گرفته بودند و سال ۱۳۹۷ در بیمارستان شهید بهشتی کاشان پرونده درمانی داشتند، تشکیل دادند که تعداد ۶۰ نفر به شیوه هدفمند انتخاب شدند و به پرسشنامه پذیرش و عمل (بوند و همکاران، ۲۰۱۱)، مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو (بگبی و پارکر و تیلور، ۱۹۹۴) و مقیاس دشواری در تنظیم هیجان (گراتز و رومر، ۲۰۰۴)، پاسخ دادند. تحلیل دادهها با آزمون آماری همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون سلسله مراتبی بر اساس روش بارون و کنی انجام شد.
یافتهها: یافتههای پژوهش نشان داد که بین ناگویی هیجانی، تنظیم هیجان و اجتناب تجربه‌ای در سطح (۰/۰۱>P) ارتباط معنادار وجود دارد و اجتناب تجربه‌ای در ارتباط بین ناگویی هیجانی و دشواری در تنظیم هیجان، نقش واسطهای جزئی ایفا می‌کند (۰/۰۵>P).
نتیجهگیری: با توجه به نتایج به دست آمده، تغییر در اجتناب تجربه‌ای موجب تغییر در ناگویی هیجان و تنظیم هیجان میشود. بدین ترتیب این پژوهش زمینه را برای به‌کارگیری مداخلههایی متمرکز بر کاهش اجتناب تجربه‌ای از جمله درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در افسردگی اساسی پس از آسیب مغزی تروماتیک فراهم می‌کند.
هدف: این پژوهش با هدف بررسی نقش واسطهای اجتناب تجربه‌ای در رابطه بین ناگویی هیجانی و تنظیم هیجان در بیماران مبتلا به افسردگی اساسی پس از آسیب مغزی تروماتیک انجام شد.
روش: این پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری را بیماران مبتلا به آسیب مغزی تروماتیک که تشخیص افسردگی اساسی گرفته بودند و سال ۱۳۹۷ در بیمارستان شهید بهشتی کاشان پرونده درمانی داشتند، تشکیل دادند که تعداد ۶۰ نفر به شیوه هدفمند انتخاب شدند و به پرسشنامه پذیرش و عمل (بوند و همکاران، ۲۰۱۱)، مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو (بگبی و پارکر و تیلور، ۱۹۹۴) و مقیاس دشواری در تنظیم هیجان (گراتز و رومر، ۲۰۰۴)، پاسخ دادند. تحلیل دادهها با آزمون آماری همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون سلسله مراتبی بر اساس روش بارون و کنی انجام شد.
یافتهها: یافتههای پژوهش نشان داد که بین ناگویی هیجانی، تنظیم هیجان و اجتناب تجربه‌ای در سطح (۰/۰۱>P) ارتباط معنادار وجود دارد و اجتناب تجربه‌ای در ارتباط بین ناگویی هیجانی و دشواری در تنظیم هیجان، نقش واسطهای جزئی ایفا می‌کند (۰/۰۵>P).
نتیجهگیری: با توجه به نتایج به دست آمده، تغییر در اجتناب تجربه‌ای موجب تغییر در ناگویی هیجان و تنظیم هیجان میشود. بدین ترتیب این پژوهش زمینه را برای به‌کارگیری مداخلههایی متمرکز بر کاهش اجتناب تجربه‌ای از جمله درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در افسردگی اساسی پس از آسیب مغزی تروماتیک فراهم می‌کند.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
