دوره 13، شماره 4 - ( مجله روانشناسی و روانپزشکی شناخت 1405 )                   جلد 13 شماره 4 صفحات 483-472 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

gholami hosnaroudi M, shomali oskoei A. Comparing the Effectiveness of Dialectical Behavior Therapy and Mentalization-Based Treatment on Parental Reflective Functioning in Mothers with Traits of Borderline Personality Disorder. , Shenakht Journal of Psychology and Psychiatry. 2026; 13 (4) :472-483
URL: http://shenakht.muk.ac.ir/article-1-2852-fa.html
غلامی حسنارودی مطهره، شمالی اسکویی آرزو، میرهاشمی مالک. مقایسه اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیک و درمان مبتنی‌بر ذهنی‌سازی بر کنش‌وری بازتابی والدینی در مادران با رگه‌های اختلال شخصیت مرزی. ، مجله روانشناسی و روانپزشکی شناخت. 1405; 13 (4) :472-483

URL: http://shenakht.muk.ac.ir/article-1-2852-fa.html


1- گروه روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران
2- گروه روان‌شناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران ، arezoo.oskoei@iau.ac.ir
3- گروه روان‌شناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی ،رودهن، ایران
چکیده:   (54 مشاهده)
زمینه و هدف: رگه‌های اختلال شخصیت مرزی در مادران با نقص در کنش‌وری بازتابی همراه است که به تعاملات ناکارآمد والد و فرزند و انتقال بین‌نسلی مشکلات هیجانی منجر می‌شود. این مسئله ضرورت مداخلات هدفمند را برجسته می‌کند. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیک و درمان مبتنی‌بر ذهنی‌سازی برکنش‌وری بازتابی والدینی در مادران با رگه‌های اختلال شخصیت مرزی انجام شد.
مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر به‌صورت نیمه‌آزمایشی با طراحی پیش‌آزمون-پس‌آزمون و پیگیری سه‌ماهه با گروه کنترل اجرا شد. نمونه شامل 45 نفر از مادران شهر تهران در سال 1404 بود که به روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل گماشته شدند. گروه آزمایش اول دوازده جلسه نوددقیقه‌ای رفتاردرمانی دیالکتیک و گروه آزمایش دوم دوازده جلسه نوددقیقه‌ای درمان مبتنی‌بر ذهنی‌سازی دریافت کردند و گروه کنترل در فهرست انتظار بود. به‌منظور گردآوری داده‌ها از پرسش‌نامه‌های شخصیت مرزی لیشنرینگ (1999) و کنش‌وری بازتابی والدینی لوینتن (2017) استفاده شد. داده‌ها با روش تحلیل واریانس آمیخته چندمتغیره و با کمک نسخه 27 نرم‌افزار SPSS تحلیل شدند.
یافته‌ها: نتایج نشان داد اثر تعامل زمان و گروه برای نمره کل کنش‌وری بازتابی و ابعاد آن معنادار بود (6/661=(74 ،14)F، 0/001>p، 0/558=2η). هر دو درمان بر افزایش نمره کل کنش‌وری بازتابی و ابعاد آن اثربخش بودند (0/05>P). بااین‌حال، درمان مبتنی‌بر ذهنی‌سازی در افزایش نمره کل کنش‌وری بازتابی اثربخش‌تر از رفتاردرمانی دیالکتیک بود (9/80-MD= ، 0/05>P).
نتیجه‌گیری: یافته‌های پژوهش حاضر می‌تواند در سیاست‌گذاری‌های آموزشی، درمانی و حمایتی خانواده‌ها مفید باشد.
متن کامل [PDF 815 kb]   (51 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1405/2/27 | پذیرش: 1405/6/9 | انتشار: 1405/8/19

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله روانشناسی و روانپزشکی شناخت می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 All Rights Reserved | Shenakht Journal of Psychology and Psychiatry

Designed & Developed by : Yektaweb