زمینه و هدف: سرطان پستان شایعترین سرطان در زنان است و تأثیرات عمیقی در سلامت جسمی و روانی دارد. توسعه مداخلات حمایتی برای بازماندگان این بیماری در بهبود کیفیت زندگی و سازگاری روانشناختی ضرورت دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی فراشناختدرمانی در رشد پس از سانحه، ادراک مثبت بیماری و پذیرش بدن در زنان مبتلابه سرطان پستان پس از ماستکتومی بود.
مواد و روشها: این پژوهش از نوع، نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون ـ پسآزمون و پیگیری یکماهه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل زنان ۳۵ تا ۵۵ ساله مبتلابه سرطان پستان پس از ماستکتومی یکطرفه در بیمارستان امید ارومیه در سال ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. ۴۰ نفر به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و به روش قرعهکشی ساده بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل اختصاص یافتند. ابزارها شامل مقیاس رشد پس از سانحه تدسچی و کالون (۱۹۹۶، PTGI)، مقیاس ادراک مثبت بیماری ساندرگرن و هایلند (۲۰۰۰، SLQ-38) و مقیاسپذیرش بدن آهن و سو (۲۰۱۸، BAS-BC) بود. گروه آزمایش هشت جلسه نود دقیقهای مداخله فراشناختدرمانی دریافت کرد. دادهها با تحلیل واریانس اندازهگیری مکرر با نرمافزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج نشان داد که تفاوت میانگینها بین مراحل پیشآزمون ـ پسآزمون و پیشآزمون ـ پیگیری برای رشد پس از سانحه، ادراک مثبت بیماری و پذیرش بدن معنادار بود و بهبود قابلتوجهی را نشان داد (05/0p<)، بهطوری که میانگین رشد پس از سانحه در مرحله پیشآزمون ـ پسآزمون از ۱۰/۲۷ به ۸۰/۵۳، ادراک مثبت بیماری از ۸۰/۶۵ به ۳۵/۸۵ و پذیرش بدن از ۸۰/۲۸ به ۹۰/۴۸ رسیده است. همچنین، تفاوت میانگینها از مرحله پسآزمون به مرحله پیگیری معنادار نبود. بدین معنا که آثار فرا شناختدرمانی در طول زمان ثبات داشته است (05/0p>).
نتیجهگیری: فراشناختدرمانی به بهبود رشد پس از سانحه، ادراک مثبت بیماری و پذیرش بدن در زنان مبتلابه سرطان پستان پس از ماستکتومی کمک کرده است. بنابراین، میتواند در طراحی مداخلات مؤثر برای زنان مبتلابه سرطان پستان پس از ماستکتومی از آموزش فراشناختدرمانی به کار برده شود.
| بازنشر اطلاعات | |
|
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |