دوره 13، شماره 4 - ( مجله روانشناسی و روانپزشکی شناخت 1405 )
جلد 13 شماره 4 صفحات 460-444 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Naghibeyranvand M, Hosseini Almadani S A, Afkari F. Comparative Effectiveness of Unified Transdiagnostic Treatment and Compassion-Focused Therapy on Psychological Security and Distress Tolerance in Women Affected by Violence. , Shenakht Journal of Psychology and Psychiatry. 2026; 13 (4) :444-460
URL: http://shenakht.muk.ac.ir/article-1-2666-fa.html
URL: http://shenakht.muk.ac.ir/article-1-2666-fa.html
نقی بیرانوند مطهره، حسینی المدنی سیدعلی، افکاری فرشته. مقایسه اثربخشی پروتکل یکپارچه فراتشخیصی و شفقت‌درمانی بر امنیت روانی و تحمل پریشانی در زنان آسیب‌دیده از خشونت همسر. ، مجله روانشناسی و روانپزشکی شناخت. 1405; 13 (4) :444-460
1- دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2- استادیار، گروه روانشناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ،hosseini-almadani@iau-tnb.ac.ir
3- استادیار، گروه روانشناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2- استادیار، گروه روانشناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ،
3- استادیار، گروه روانشناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
چکیده: (35 مشاهده)
زمینه و هدف: هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی درمان فراتشخیصی یکپارچه و شفقت‌درمانی در امنیت روانی و تحمل پریشانی در زنان آسیب‌دیده از خشونت بود.
مواد و روش‌ها: این مطالعه نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری، روی ۴۵ زن مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره شهر تهران در سال ۱۴۰۲ انجام شد. شرکت‌کنندگان به‌صورت تصادفی در سه گروه (درمان فراتشخیصی، شفقت درمانی و کنترل) جای گرفتند. گروه فراتشخیصی یکپارچه تحت ده جلسه و گروه شفقت‌درمانی تحت هشت جلسه درمان قرار گرفتند و روی گروه کنترل هیچ مداخلهای انجام نشد. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس امنیت روانی امین‌پور (۱۳۹۱) و پرسش‌نامه تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (۲۰۰۵) بود. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس مکرر، آزمون t مستقل و مقایسه زوجی در نسخه 26 نرمافزار SPSS تحلیل شدند.
یافته ها: یافته‌های تحقیق نشان دادند که هر دو رویکرد درمانی در بهبود امنیت روانی و تحمل پریشانی اثربخش بودند. درمان فراتشخیصی یکپارچه در کاهش احساس حقارت، خودکم‌بینی، تنهایی و افزایش سازگاری مؤثرتر عمل کرد، درحالی‌که شفقت‌درمانی در ارتقای امنیت اجتماعی نقش برجسته‌تری داشت. همچنین، درمان فراتشخیصی در بهبود ارزیابی ذهنی پریشانی در میان خردهمقیاسهای تحمل پریشانی، در مقایسه با شفقت‌درمانی، اثربخشی بیشتری نشان داد.
نتیجه گیری: نتایج این پژوهش بر اهمیت بهره‌گیری از مداخلات روان‌درمانی هدفمند و چندوجهی در ارتقای سلامت روانی زنان آسیب‌دیده از خشونت تأکید دارد و می‌تواند راهنمای مؤثری برای متخصصان سلامت روان در انتخاب رویکردهای درمانی مناسب باشد.
مواد و روش‌ها: این مطالعه نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری، روی ۴۵ زن مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره شهر تهران در سال ۱۴۰۲ انجام شد. شرکت‌کنندگان به‌صورت تصادفی در سه گروه (درمان فراتشخیصی، شفقت درمانی و کنترل) جای گرفتند. گروه فراتشخیصی یکپارچه تحت ده جلسه و گروه شفقت‌درمانی تحت هشت جلسه درمان قرار گرفتند و روی گروه کنترل هیچ مداخلهای انجام نشد. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس امنیت روانی امین‌پور (۱۳۹۱) و پرسش‌نامه تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (۲۰۰۵) بود. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس مکرر، آزمون t مستقل و مقایسه زوجی در نسخه 26 نرمافزار SPSS تحلیل شدند.
یافته ها: یافته‌های تحقیق نشان دادند که هر دو رویکرد درمانی در بهبود امنیت روانی و تحمل پریشانی اثربخش بودند. درمان فراتشخیصی یکپارچه در کاهش احساس حقارت، خودکم‌بینی، تنهایی و افزایش سازگاری مؤثرتر عمل کرد، درحالی‌که شفقت‌درمانی در ارتقای امنیت اجتماعی نقش برجسته‌تری داشت. همچنین، درمان فراتشخیصی در بهبود ارزیابی ذهنی پریشانی در میان خردهمقیاسهای تحمل پریشانی، در مقایسه با شفقت‌درمانی، اثربخشی بیشتری نشان داد.
نتیجه گیری: نتایج این پژوهش بر اهمیت بهره‌گیری از مداخلات روان‌درمانی هدفمند و چندوجهی در ارتقای سلامت روانی زنان آسیب‌دیده از خشونت تأکید دارد و می‌تواند راهنمای مؤثری برای متخصصان سلامت روان در انتخاب رویکردهای درمانی مناسب باشد.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
