دوره 13، شماره 4 - ( مجله روانشناسی و روانپزشکی شناخت 1405 )
جلد 13 شماره 4 صفحات 494-484 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Asayesh M H, Mohammadi M. The Effectiveness of Psychoanalytic Paradoxical Therapy on Symptoms of Sleep Disorders, Anxiety, Stress, and Depression During a War Crisis: A Case Study. , Shenakht Journal of Psychology and Psychiatry. 2026; 13 (4) :484-494
URL: http://shenakht.muk.ac.ir/article-1-2525-fa.html
URL: http://shenakht.muk.ac.ir/article-1-2525-fa.html
آسایش محمدحسن، محمدی مبینا. کارآمدی پارادوکس درمانی بر علائم اختلال خواب، اضطراب، استرس و افسردگی افراد درگیر ترومای جنگ: مطالعه موردی. , مجله روانشناسی و روانپزشکی شناخت. 1405; 13 (4) :484-494
محمدحسن آسایش*1 
، مبینا محمدی2
، مبینا محمدی2
1- دانشیار، گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران ، asayesh@ut.ac.ir
2- دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه شهیدبهشتی، تهران، ایران
2- دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه شهیدبهشتی، تهران، ایران
چکیده: (30 مشاهده)
زمینه و هدف: بحران‌های جنگی می‌توانند پیامدهای روان‌شناختی قابل‌توجهی ازجمله اختلالات خواب، اضطراب، استرس و افسردگی ایجاد کنند و ضرورت به‌کارگیری رویکردهای درمانی مؤثر را افزایش دهند. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی پارادوکس‌درمانی در نشانه‌های اختلال خواب، اضطراب، استرس و افسردگی در شرایط بحران جنگ بود.
مواد و روش‌ها: این پژوهش در قالب مطالعه موردی بالینی انجام شد. مراجع، دختر نوزده‌ساله‌ای با علائم اختلال خواب، اضطراب، استرس و افسردگی در بحران جنگ بود. مداخلات درمانی شامل چهار جلسه انفرادی مبتنی‌بر اصول پارادوکس‌درمانی در چهارچوب مبانی روان‌کاوی با استفاده از تکنیک تداعی آزاد و تجویز نشانه بود. برای گردآوری داده‌ها از مصاحبه تشخیصی، مقیاس کیفیت خواب پیتزبورگ (PSQI) و مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس (DASS‑21) استفاده شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد میانگین نمره کیفیت خواب پیتزبورگ در مرحله خط پایه 5/19 با انحراف معیار 71/0 بود که بیانگر کیفیت خواب نامطلوب پیش از مداخله است. این میانگین در مرحله مداخله به ۱۰ با انحراف معیار ۴ و در مرحله پیگیری به 5/4 با انحراف معیار 71/0 کاهش یافت. همچنین، میانگین نمره کل مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس DASS-21 از ۴۸ با انحراف معیار 24/4 در مرحله خط پایه، به 33/24 با انحراف معیار 02/10 در مرحله مداخله و ۱۱ با انحراف معیار 41/1 در مرحله پیگیری کاهش یافت. کاهش نمرات در هر دو ابزار نشان‌دهنده بهبود مشکلات خواب و کاهش نشانه‌های افسردگی، اضطراب و استرس پس از مداخله و تداوم آن در مرحله پیگیری بود.
نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان می‌دهد مدل روان‌درمانی پارادوکسی بر مبنای تداعی آزاد و تجربه هیجانی می‌تواند در بازه زمانی کوتاه تغییرات بالینی عمیق، پایدار و معناداری ایجاد کند و به‌عنوان رویکرد مؤثری در درمان اختلالات خواب مورد توجه قرار گیرد.
مواد و روش‌ها: این پژوهش در قالب مطالعه موردی بالینی انجام شد. مراجع، دختر نوزده‌ساله‌ای با علائم اختلال خواب، اضطراب، استرس و افسردگی در بحران جنگ بود. مداخلات درمانی شامل چهار جلسه انفرادی مبتنی‌بر اصول پارادوکس‌درمانی در چهارچوب مبانی روان‌کاوی با استفاده از تکنیک تداعی آزاد و تجویز نشانه بود. برای گردآوری داده‌ها از مصاحبه تشخیصی، مقیاس کیفیت خواب پیتزبورگ (PSQI) و مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس (DASS‑21) استفاده شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد میانگین نمره کیفیت خواب پیتزبورگ در مرحله خط پایه 5/19 با انحراف معیار 71/0 بود که بیانگر کیفیت خواب نامطلوب پیش از مداخله است. این میانگین در مرحله مداخله به ۱۰ با انحراف معیار ۴ و در مرحله پیگیری به 5/4 با انحراف معیار 71/0 کاهش یافت. همچنین، میانگین نمره کل مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس DASS-21 از ۴۸ با انحراف معیار 24/4 در مرحله خط پایه، به 33/24 با انحراف معیار 02/10 در مرحله مداخله و ۱۱ با انحراف معیار 41/1 در مرحله پیگیری کاهش یافت. کاهش نمرات در هر دو ابزار نشان‌دهنده بهبود مشکلات خواب و کاهش نشانه‌های افسردگی، اضطراب و استرس پس از مداخله و تداوم آن در مرحله پیگیری بود.
نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان می‌دهد مدل روان‌درمانی پارادوکسی بر مبنای تداعی آزاد و تجربه هیجانی می‌تواند در بازه زمانی کوتاه تغییرات بالینی عمیق، پایدار و معناداری ایجاد کند و به‌عنوان رویکرد مؤثری در درمان اختلالات خواب مورد توجه قرار گیرد.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
