دوره 8، شماره 4 - ( مجله روانشناسی و روانپزشکی شناخت 1400 )                   جلد 8 شماره 4 صفحات 123-110 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mozafari N, Bagherian F, Zadeh Mohammadi A, Heidari M. Prevalence and functions of self-harming behaviors in adolescents in Sanandaj. Shenakht Journal of Psychology and Psychiatry 2021; 8 (4) :110-123
URL: http://shenakht.muk.ac.ir/article-1-1212-fa.html
مظفری نظیر، باقریان فاطمه، زاده محمدی علی، حیدری محمود. شیوع‌شناسی و کارکردهای رفتارهای خودآسیب‌رسان در نوجوانان شهر سنندج. مجله روانشناسی و روانپزشکی شناخت. 1400; 8 (4) :110-123

URL: http://shenakht.muk.ac.ir/article-1-1212-fa.html


1- دانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2- دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران ، dr.bagherianfatemeh@gmail.com
3- دانشیار، پژوهشکده خانواده، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
4- دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
چکیده:   (2339 مشاهده)
مقدمه: ارزیابی و واکاوی مشکلات دوره نوجوانی دارای اهمیت بسیار است. یکی از رفتارهایی که سبب نگرانی­‌های عمومی درباره سلامت نوجوان شده است، رفتارهای خودآسیب‌رسان است.
هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان همه‌­گیری رفتارهای خودآسیب­‌رسان نوجوانان دختر و پسر و کارکردهای این نوع رفتارها انجام شد.
روش: پژوهش حاضر از نوع توصیفی بود. جامعه­‌ی پژوهشی شامل کلیه­‌ی نوجوانان ۱۵ تا ۱۸ ساله­‌ی شهر سنندج در سال ۹۹-۱۳۹۸ بود که از این میان نمونه‌­ای با حجم ۱۳۳۴ نفر (۶۸۶ دختر و ۶۴۸ پسر) با روش نمونه­‌گیری خوشه‌­ای چندمرحله‌­ای انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده مقیاس رفتارها و کارکردهای خودجرحی کلونسکی و گلن بود. برای تحلیل داده­‌ها از آمار توصیفی، مجذور خی و آزمون تی مستقل و نرم­‌افزار 
SPSS نسخه ۲۵ استفاده گردید.
یافته­‌ها: نرخ همه‌­گیری رفتارهای خودآسیب­‌رسان در میان دختران و پسران به ترتیب ۹/۶ و ۷/۱ درصد بود. الگوی رفتارهای خودآسیب­‌رسان دختران نسبت به پسران غیرقابل مشاهده‌تر (۰/۰۰۹
<P، ۶/۳۷=Χ۲) و نامنظم­‌تر (۰/۰۰۱<P، ۱۴/۳۶=Χ۲) بود. از میان رفتارهای خودآسیب­‌رسان، به ترتیب، زخمی کردن عمدی خود، بریدن عمدی قسمت­‌هایی از بدن خود، انجام رفتارهای خودشکست­‌دهنده و خودگویی­‌های آزاردهنده دارای بیشترین فراوانی بود. همچنین رفتارهای خودآسیب­‌رسان دختران در مقایسه با پسران بیشتر دارای کارکرد درون­ فردی بود (۰/۰۵<P، ۲/۱۸=T).
نتیجه­‌گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که دختران نوجوان در مقایسه با پسران رفتارهای خودآسیب­‌رسان بیشتری را تجربه کردند و نرخ همه­‌گیری رفتارهای خودآسیب­‌رسان در نوجوانان رو به افزایش است که باید به آن توجه جدی نمود.
واژه‌های کلیدی: شیوع­‌شناسی، خودجرحی، نوجوانی
متن کامل [PDF 991 kb]   (1349 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1400/3/25 | پذیرش: 1400/6/8 | انتشار: 1400/7/6

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله روانشناسی و روانپزشکی شناخت می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 All Rights Reserved | Shenakht Journal of Psychology and Psychiatry

Designed & Developed by : Yektaweb