دوره 7، شماره 1 - ( مجله روانشناسی و روانپزشکی شناخت 1399 )                   جلد 7 شماره 1 صفحات 175-153 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- دانشجو، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران ، fazel.pendar@gmail.com
2- استادیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران
3- استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران
چکیده:   (2857 مشاهده)
مقدمه: خانواده اساسی‌ترین نهاد اجتماعی زمینه ساز جوامع و تاریخ بشر است. طلاق یکی از مباحث اجتماعی است که اغلب برای اعضای خانواده مشکلاتی ایجاد می‌کند که باعث آسیب‌پذیری آن‌ها می‌شود. تاکنون علیرغم تمام تلاش‌های انجام شده، برای پیشگیری از طلاق، آمار نشان می‌دهد که روز به روز آمار طلاق رو به افزایش است.
هدف: هدف تحقیق حاضر فراهم کردن چارچوبی برای رهیاری پس از طلاق است. نتایج در سه قسمت تقسیم‌بندی شده است. تعریف رهیاری و حوزه‌های مرتبط، رهیاری خانواده، و سازگاری پس از طلاق و مداخله رهیاری که برای آن نیاز است.  
روش: مطالعه حاضر توصیفی تحلیلی (از نوع مروری) است که به بررسی جامع پژوهش‌های صورت گرفته در حوزه رهیاری پرداخته است. در مرحله اول، مجموعاً تعداد ۴۳۲ مقاله انگلیسی و تعداد ۳ مقاله فارسی ثبت شده، برگزیده شد. در آخر بعد از بررسی نهایی ۸۴ مقاله از این مقالات انتخاب شدند.
یافته‌ها: از آنجایی که تحقیقات در رهیاری بسیار محدود است، هیچ سابقه‌ای برای مداخلات رهیاری در ارتقا زندگی افراد مطلقه در سراسر دنیا وجود ندارد. در این راستا، اثربخشی مداخلات آینده‌نگر مانند رهیاری می‌تواند در کاهش مشکلات ناشی از طلاق مؤثر باشد؛ بنابراین رهیاری مداخله مفیدی است که می‌تواند نقش اساسی در سازگاری پس از طلاق داشته باشد.
نتیجه­‌گیری: اگرچه طلاق برای اعضای درگیر آن عواقبی به دنبال دارد، مداخله رهیاری پس از طلاق می‌تواند کیفیت زندگی طلاق گرفتگان را ارتقا بخشد و به آن‌ها در مدیریت تغییرات تحمیل شده توسط طلاق کمک کند، پس سازگاری پس از طلاق از نتایج آن خواهد بود.
متن کامل [PDF 967 kb]   (1830 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1398/10/16 | پذیرش: 1398/11/15 | انتشار: 1399/1/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.