دوره 6، شماره 4 - ( مجله روانشناسی و روانپزشکی شناخت 1398 )
جلد 6 شماره 4 صفحات 109-100 |
برگشت به فهرست نسخه ها
فایق یوسفی1 
، سحر رفیعی2 ، فریبا طیری*3
، سحر رفیعی2 ، فریبا طیری*3
1- دانشیار، مرکز تحقیقات سلامت معنوی، پژوهشکده توسعه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران
2- کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
3- کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، معاونت دانشجویی و فرهنگی، مرکز مشاوره دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران ،Faribafaran94@gmail.com
2- کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
3- کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، معاونت دانشجویی و فرهنگی، مرکز مشاوره دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران ،
چکیده: (6943 مشاهده)
مقدمه: سلامت معنوی از مهمترین عوامل اجتماعی- فرهنگی مرتبط با سلامت روان است.
هدف: هدف از مطالعه حاضر تعیین ارتباط بین سلامت روان و سلامت معنوی در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی کردستان بود که در سال ۱۳۹۴ انجام گردید.
روش: در این پژوهش توصیفی همبستگی تعداد ۴۳۶ نفر دانشجوی جدیدالورود سال تحصیلی ۹۵-۹۴ با روش سرشماری بررسی شدند ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه ۲۰ سؤالی سلامت معنوی پولوتزین که ۱۰ سؤال آن سلامت مذهبی و ۱۰ سؤال دیگر سلامت وجودی را اندازهگیری میکرد و آزمون سلامت روان GHQ-۲۸ که چهار مقیاس علائم جسمانی، علائم اضطرابی، علائم ناسازگاری اجتماعی و علائم افسردگی را میسنجد. دادهها با استفاده از نرمافزار آماری ۲۲ SPSS و آزمونهای آماری همبستگی پیرسون، تی تست وآنوا استفاده شد.
یافتهها: بیشترین فراوانی دانشجویان مؤنث با ۶۳/۵% و مجرد با ۹۱/۷% بودند ۷۲ درصد آنها در گروه سنی ۲۰-۱۸ سال قرار داشتند. ۵۸/۹% بومی استان کردستان بودند. ۶۷/۳% دارای سلامت معنوی بالا، ۹۵/۲% دارای سلامت مذهبی بالا ۸۴/۲% و دارای سلامت وجودی بالابودند. ۸۷/۲% افراد موردمطالعه دارای سلامت روان و ۱۲/۸% مشکوک به آسیبپذیری روانی بودند. بین سلامت معنوی در دو بعد سلامت مذهبی و سلامت وجودی با سلامت روان آنان رابطه معناداری وجود داشت.
نتیجهگیری: هرچه میزان سلامت معنوی در دانشجویان بالاتر باشد، میزان آسیبهای روانی در آنها کمتر خواهد بود. به عبارتدیگر میتوان از میزان سلامت معنوی در دانشجویان بهعنوان یک پیشبینی کننده بحران روانی در آنها استفاده کرد.
هدف: هدف از مطالعه حاضر تعیین ارتباط بین سلامت روان و سلامت معنوی در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی کردستان بود که در سال ۱۳۹۴ انجام گردید.
روش: در این پژوهش توصیفی همبستگی تعداد ۴۳۶ نفر دانشجوی جدیدالورود سال تحصیلی ۹۵-۹۴ با روش سرشماری بررسی شدند ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه ۲۰ سؤالی سلامت معنوی پولوتزین که ۱۰ سؤال آن سلامت مذهبی و ۱۰ سؤال دیگر سلامت وجودی را اندازهگیری میکرد و آزمون سلامت روان GHQ-۲۸ که چهار مقیاس علائم جسمانی، علائم اضطرابی، علائم ناسازگاری اجتماعی و علائم افسردگی را میسنجد. دادهها با استفاده از نرمافزار آماری ۲۲ SPSS و آزمونهای آماری همبستگی پیرسون، تی تست وآنوا استفاده شد.
یافتهها: بیشترین فراوانی دانشجویان مؤنث با ۶۳/۵% و مجرد با ۹۱/۷% بودند ۷۲ درصد آنها در گروه سنی ۲۰-۱۸ سال قرار داشتند. ۵۸/۹% بومی استان کردستان بودند. ۶۷/۳% دارای سلامت معنوی بالا، ۹۵/۲% دارای سلامت مذهبی بالا ۸۴/۲% و دارای سلامت وجودی بالابودند. ۸۷/۲% افراد موردمطالعه دارای سلامت روان و ۱۲/۸% مشکوک به آسیبپذیری روانی بودند. بین سلامت معنوی در دو بعد سلامت مذهبی و سلامت وجودی با سلامت روان آنان رابطه معناداری وجود داشت.
نتیجهگیری: هرچه میزان سلامت معنوی در دانشجویان بالاتر باشد، میزان آسیبهای روانی در آنها کمتر خواهد بود. به عبارتدیگر میتوان از میزان سلامت معنوی در دانشجویان بهعنوان یک پیشبینی کننده بحران روانی در آنها استفاده کرد.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |