دوره 12، شماره 5 - ( مجله روانشناسی و روانپزشکی شناخت 1404 )                   جلد 12 شماره 5 صفحات 14-1 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- استادیار روانشناسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، گروه روانشناسی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران ، f.nasiri@uok.ac.ir
2- کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، گروه روانشناسی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران.
3- دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، گروه روانشناسی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران.
4- دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، گروه روانشناسی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران.
5- دانشجوی کارشناسی ارشد بهداشت روان، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان- انستیتو روانپزشکی تهران، گروه سلامت روان، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران، تهران، ایران.
چکیده:   (1127 مشاهده)
مقدمه: : سرسختی روانشناختی و کارکردهای اجرایی به‌عنوان عوامل محافظتی و تأثیرگذار در حفظ سلامت روان شناخته می‌شوند.
هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی نقش کارکردهای اجرایی در پیش‌بینی سرسختی روانشناختی بود.
روش: این مطالعه از نوع طرح‌های توصیفی- همبستگی (پیش‌بینی) بود. جامعه آماری شامل  کلیه دانشجویان دانشگاه کردستان در سال تحصیلی 1401-1402 بود. نمونه شامل 280 دانشجو بین 18 تا 40 سال بود که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند.کارکردهای اجرایی با استفاده از مقیاس نارسایی در کارکردهای اجرایی بارکلی ارزیابی شدند درحالی‌که سرسختی روانشناختی با استفاده از پرسشنامه سرسختی روانشناختی کوباسا اندازه‌گیری شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل رگرسیون چندگانه (همزمان) با نرم‌افزار spss نسخه 26 تجزیه‌وتحلیل شدند.
یافته‌­ها: نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که بین سرسختی روانشناختی و خرده مقیاس‌های کارکردهای اجرایی؛ خودمدیریتی زمان (024/0 p< ،164/0-β=)، خودانگیزشی (018/0 p< ،171/0-β=) و خودنظم‌جویی هیجان (000 p< ،426/0-β=)  رابطه معنادار و منفی وجود دارد. علاوه بر این، هیچ رابطه معناداری بین سرسختی روانشناختی و خرده مقیاس‌های کارکردهای اجرایی؛ خودکنترلی/بازداری (286/0 p< ،78/0β=) و خودسازماندهی/حل مسئله (182/0 p< ،096/0-β=) مشاهده نشد.

نتیجه‌­گیری: یافته‌های این مطالعه بر اهمیت خرده مقیاس‌های خودمدیریتی زمان، خودانگیزشی، خودنظم‌جویی هیجان، خودکنترلی/بازداری و خودسازماندهی/حل مسئله در پیش‌بینی سرسختی روانشناختی تأکید دارد. نتایج این پژوهش می‌تواند برای ارتقا سطح سلامت روان افراد و طراحی پروتکل‌های درمان روانشناختی با هدف بهبود و ارتقا سطح بهزیستی روانشناختی مورداستفاده قرار گیرد.
متن کامل [PDF 898 kb]   (394 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1403/12/7 | پذیرش: 1403/12/14 | انتشار: 1404/9/18

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.