دوره 9، شماره 2 - ( مجله روانشناسی و روانپزشکی شناخت 1401 )                   جلد 9 شماره 2 صفحات 105-92 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


استادیار، گروه روانشناسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران
چکیده:   (241 مشاهده)
مقدمه: تبعیت از درمان یک استراتژی کلیدی در مدیریت بیماری­‌های مزمن است که عوامل مختلفی بر آن تأثیرگذار است.
هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطه­‌ای امید به زندگی در رابطه درک از بیماری، خودشفقت­‌ورزی و حمایت اجتماعی ادراک شده با تبعیت از درمان در بیماران قلبی عروقی انجام شد.
روش: این پژوهش از نوع تحقیقات همبستگی به روش معادلات ساختاری بود. جامعه پژوهش شامل کلیه بیماران قلبی عروقی مراجعه‌کننده به مرکز تخصصی قلب شهید مدنی تبریز در بهار ١٤٠٠ بودند؛ که تعداد ٢٣٤ نفر از آن­‌ها به‌صورت نمونه­‌های در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش شامل: پرسشنامه درک از بیماری برادبنت، مقیاس‌­ خودشفقت­‌ورزی ریس، حمایت اجتماعی ادراک شده زیمت، امید اشنایدر و پرسشنامه تبعیت از درمان مدانلو بودند. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون همبستگی پیرسون، تحلیل مسیر و آزمون سوبل به کمک نرم‌­افزار
SPSS و AMOS نسخه ٢٤ استفاده گردید.
یافته‌­ها: نتایج نشان دادند که درک از بیماری، خودشفقت­‌ورزی، حمایت اجتماعی ادراک شده و امید به زندگی بر روی تبعیت از درمان­؛ و همچنین درک از بیماری، خودشفقت­‌ورزی و حمایت اجتماعی ادراک شده بر روی امید به زندگی تأثیر مستقیم و معنادار داشته‌­اند (٠/٠٠١>
p). در ادامه نتایج آزمون سوبل نشان داد که درک از بیماری (٠/٠٩٥=β)، خودشفقت­‌ورزی (٠/٠٨٦=β) و حمایت اجتماعی ادراک شده (٠/٠٨٧=β) به‌واسطه امید به زندگی بر روی تبعیت از درمان، تأثیر غیرمستقیم و معنادار داشته‌­اند (٠/٠١>p).
نتیجه­‌گیری: یافته­‌ها نشان دادند که درک از بیماری، خوشفقت­‌ورزی و حمایت اجتماعی ادراک شده به‌واسطه امید به زندگی موجب افزایش تبعیت از درمان شده‌­اند. بر این اساس می‌توان برای آموزش و ارتقای سطح امید به زندگی و به تبع آن افزایش میزان تبعیت از درمان در بیماران قلبی عروقی، اهدافی را تعیین نمود.
متن کامل [PDF 487 kb]   (238 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1400/11/17 | پذیرش: 1401/2/5 | انتشار: 1401/3/7

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.