fa اثربخشی درمان روان نمایش‌گری بر اجتناب تجربه‌ای و درد ذهنی در افراد مبتلا به اختلال سوگ طولانی‌مدت تخصصي Special كاربردي Applicable مقدمه: اختلال سوگ طولانی‌مدت، یکی از پیامدهای شایع فقدان است که می‌تواند به‌تداوم پریشانی روانی و اختلال در کارکردهای فردی و اجتماعی بینجامد.<br> هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی روان نمایش‌گری بر اجتناب تجربه‌ای و درد ذهنی در افراد مبتلا به اختلال سوگ طولانی‌مدت انجام شد.<br> روش: طرح پژوهش نیمه آزمایشی و از نوع پیش‌آزمون-پس‌آزمون و پیگیری سه‌ماهه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل افراد مبتلا به سوگ طولانی‌مدت مراجعه‌کننده به‌کلینیک‌های روانشناختی شهر اصفهان در سال 1403 بودند. از این بین &nbsp;به‌صورت هدفمند و مبتنی بر ملاک‌های ورود 36 نفر انتخاب و به‌طور تصادفی و برابر در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش مداخله روان ‌نمایش‌گری را طی 10 جلسه 90 دقیقه‌ای دریافت کرد. برای ارزیابی تغییرات پرسشنامه‌های اجتناب تجربه‌ای گامز و همکاران (2011)، پرسشنامه درد ذهنی اورباخ و همکاران (2003) استفاده گردید. داده‌های جمع‌آوری‌شده با نرم‌افزار spss-26 و روش تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر تجزیه و تحلیل شد.<br> یافته&not;ها: نتایج نشان داد که تأثیر مداخله روان نمایش‌گری بر اجتناب تجربه‌ای و درد ذهنی در افراد مبتلا به اختلال سوگ طولانی‌مدت معنادار P<0.05)) و اندازه اثر مداخله در گروه آزمایش به‌ترتیب 3/32 و 5/19 درصد بود که این تأثیرات در مرحله پیگیری نیز پایدار ماند.&nbsp;<br> نتیجه‌گیری: مداخله روان نمایش‌گری با کاهش اجتناب تجربه‌ای و بهبود درد ذهنی در افراد مبتلا به اختلال سوگ طولانی‌مدت همراه شد، بنابراین از این روش می‌توان برای بهبود سلامت روان این افراد سود جست.<br> &nbsp; Introduction: Prolonge grief disorder is one of the common consequences of loss that can lead to continued psychological distress and impairment in personal and social functioning.<br> Aim: This study aimed to investigate the effectiveness of psychodrama on experiential avoidance and mental pain in people with prolonged grief disorder.<br> Method: In the present study, a semi-experimental, pretest-posttest, control group design with a threemonth follow-up was employed. The statistical population included people with prolonged grief who referred to psychological clinics in Isfahan in 1404. Of these, 36 people were selected purposefully and based on the inclusion criteria and were randomly and equally replaced in two experimental and control groups. The experimental group received psychodrama intervention during 10 sessions (90 minutes per session). For data collection in the Experiential Avoidance questionnaires of G&aacute;mez et al. (2011), Orbach & Mikulincer Mental Pain Scale (2003) &nbsp;was used. The collected data were analyzed using SPSS-26 software and repeated measures analysis of variance.<br> Results: The results showed that the effect of psychodrama intervention on experiential avoidance and mental pain in people with prolonged grief disorder was significant (P<0.05) and its effect size was 32.3 and 19.5 percent, respectively, and these effects remained stable in the follow-up phase.<br> Conclusion: Psychodrama intervention was associated with a decrease in experiential avoidance and an improvement in mental pain in people with prolonged grief disorder, so this method can be used to improve the mental health of these people.<br> &nbsp; روان نمایش‌گری، اجتناب تجربه‌ای، درد ذهنی، اختلال سوگ طولانی‌مدت. Psychodrama, Experiential avoidance, Mental pain, Prolonged grief disorder. 112 119 http://shenakht.muk.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3185-1&slc_lang=fa&sid=1 Marziye Taheribani مرضیه طاهری بنی marziyetaheri200079@gmail.com 100319475328460017973 100319475328460017973 No Na. C., Islamic Azad University دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد Gholamreza Talebi غلامرضا طالبی rezatalebi@iau.ac.ir 100319475328460017974 100319475328460017974 Yes Na. C., Islamic Azad University دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد