fa شیوع‌شناسی و کارکردهای رفتارهای خودآسیب‌رسان در نوجوانان شهر سنندج تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><strong>مقدمه: </strong>ارزیابی و واکاوی مشکلات دوره نوجوانی دارای اهمیت بسیار است. یکی از رفتارهایی که سبب نگرانی&shy;‌های عمومی درباره سلامت نوجوان شده است، رفتارهای خودآسیب‌رسان است.<br> <strong>هدف:</strong> پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان همه‌&shy;گیری رفتارهای خودآسیب&shy;‌رسان نوجوانان دختر و پسر و کارکردهای این نوع رفتارها انجام شد. <span dir="LTR"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span><br> <strong>روش:</strong> پژوهش حاضر از نوع توصیفی بود. جامعه&shy;‌ی پژوهشی شامل کلیه&shy;‌ی نوجوانان ۱۵ تا ۱۸ ساله&shy;‌ی شهر سنندج در سال ۹۹-۱۳۹۸ بود که از این میان نمونه‌&shy;ای با حجم ۱۳۳۴ نفر (۶۸۶ دختر و ۶۴۸ پسر) با روش نمونه&shy;‌گیری خوشه‌&shy;ای چندمرحله‌&shy;ای انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده مقیاس رفتارها و کارکردهای خودجرحی کلونسکی و گلن بود. برای تحلیل داده&shy;‌ها از آمار توصیفی، مجذور خی و آزمون تی مستقل و نرم&shy;‌افزار&nbsp;</span><span style="font-family:Times New Roman;"><span dir="LTR">SPSS</span> </span><span style="font-family:Tahoma;">نسخه ۲۵ استفاده گردید. <span dir="LTR"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span><br> <strong>یافته&shy;‌ها:</strong> نرخ همه‌&shy;گیری رفتارهای خودآسیب&shy;‌رسان در میان دختران و پسران به ترتیب ۹/۶ و ۷/۱ درصد بود. الگوی رفتارهای خودآسیب&shy;‌رسان دختران نسبت به پسران غیرقابل مشاهده‌تر (۰/۰۰۹</span><span style="font-family:Tahoma;"><span dir="LTR"><</span></span><span style="font-family:Times New Roman;"><span dir="LTR">P</span></span><span style="font-family:Tahoma;">، ۶/۳۷=</span><span style="font-family:Times New Roman;"><span dir="LTR">&Chi;^۲</span></span><span style="font-family:Tahoma;">) و نامنظم&shy;‌تر (<span dir="LTR">۰/۰۰۱</span><span dir="LTR"><</span></span><span style="font-family:Times New Roman;"><span dir="LTR">P</span></span><span style="font-family:Tahoma;">، ۱۴/۳۶=</span><span style="font-family:Times New Roman;"><span dir="LTR">&Chi;^۲</span></span><span style="font-family:Tahoma;">) بود. از میان رفتارهای خودآسیب&shy;‌رسان، به ترتیب، زخمی کردن عمدی خود، بریدن عمدی قسمت&shy;‌هایی از بدن خود، انجام رفتارهای خودشکست&shy;‌دهنده و خودگویی&shy;‌های آزاردهنده دارای بیشترین فراوانی بود. همچنین رفتارهای خودآسیب&shy;‌رسان دختران در مقایسه با پسران بیشتر دارای کارکرد درون&shy; فردی بود (۰/۰۵<span dir="LTR"><</span></span><span style="font-family:Times New Roman;"><span dir="LTR">P</span></span><span style="font-family:Tahoma;">، ۲/۱۸=</span><span style="font-family:Times New Roman;">T</span><span style="font-family:Tahoma;">).<span dir="LTR"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span><br> <strong>نتیجه&shy;‌گیری:</strong> نتایج پژوهش حاضر نشان داد که دختران نوجوان در مقایسه با پسران رفتارهای خودآسیب&shy;‌رسان بیشتری را تجربه کردند و نرخ همه&shy;‌گیری رفتارهای خودآسیب&shy;‌رسان در نوجوانان رو به افزایش است که باید به آن توجه جدی نمود.</span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Times New Roman;"><strong>Introduction: </strong>The epidemiology of adolescent self-harming behaviors is important. One of the common concerns today is the prevalence and persistence of self-injurious behaviors among adolescents.<br> <strong>Aim: </strong>The aim of this study was to determine the prevalence and functions of self-harming behaviors in adolescents.<br> <strong>Method: </strong>The present study was a descriptive study. The statistical population of the study was all adolescents aged 15-18 in Sanandaj in the years 2018-2019. Sampling method was Cluster. Using the Klonsky and Glenn Self-Injurious Behaviors and Functions Scale, 1334 subjects (686 girls and 648 boys) were selected. Using Chi-square and Independent T-test statistical method, using SPSS software version 25.<br> <strong>Results: </strong>The results showed that the prevalence rate of self-injurious behaviors among girls and boys was 9.6% and 7.1%. Girls self-injurious behaviors were more invisible (&Chi;²=6.37, P<0.009) and irregular (&Chi;²=14.36, P<0.001) than boys. The highest frequency of self-injurious behaviors included: self-inflicted cutting, hitting and annoying self-talk. Also, the function of girls and boys self-injurious behaviors was intrapersonal and interpersonal (T=2.18, P<0.05).<span dir="RTL"></span><br> <strong>Conclusion: </strong>The results of this study showed that the adolescent girls had more self-injurious behaviors than boys. And the prevalence of self-injurious behaviors in adolescents is increasing, which should be taken into account.</span></span></div> شیوع­‌شناسی, خودجرحی, نوجوانی Epidemiology, Self-injury, Adolescence 110 123 http://shenakht.muk.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1648-1&slc_lang=fa&sid=1 Nazir Mozafari نظیر مظفری n.mozafari20142@gmail.com 10031947532846007930 10031947532846007930 No Ph.D Student of Psychology, Department of Psychology, University of Shahid Beheshti, Tehran, Iran دانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران Fatemeh Bagherian فاطمه باقریان dr.bagherianfatemeh@gmail.com 10031947532846007931 10031947532846007931 Yes Associate Professor, Department of Psychology, University of Shahid Beheshti, Tehran, Iran دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران Ali Zadeh Mohammadi علی زاده محمدی dr.zadeh@gmail.com 10031947532846007932 10031947532846007932 No Associate Professor, Family Research Institute, University of Shahid Beheshti, Tehran, Iran دانشیار، پژوهشکده خانواده، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران Mahmood Heidari محمود حیدری Mahmood.heidari@gmail.com 10031947532846007933 10031947532846007933 No Associate Professor, Department of Psychology, University of Shahid Beheshti, Tehran, Iran دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران