fa تأثیر برنامه تمرین درمانی پیشرونده و خود الگودهی ترکیبی بر اختلالات رفتاری کودکان کم‌توان ذهنی تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><strong>مقدمه: </strong>علاوه بر تمرینات بدنی، مداخله‌های شناختی مانند تصویرسازی و الگودهی باعث تسهیل یادگیری مهارت‌ها می‌شوند.<strong><span style="font-size:12.0pt;"></span></strong><br> <strong>هدف:</strong> پژوهش حاضر، با هدف تعیین تأثیر برنامه تمرین درمانی پیشرونده و خود الگودهی ترکیبی بر اختلالات رفتاری کودکان کم‌توان ذهنی آموزش‌پذیر انجام شد.<br> <strong>روش‌</strong><strong>:</strong> مطالعه حاضر از نوع نیمه تجربی با گروه تجربی و کنترل بود. از بین کودکان استثنایی شهرستان نجف آباد در سال ۱۳۹۸ تعداد ۳۰ کودک کم‌توان ذهنی آموزش‌پذیر با دامنۀ سنی ۱۲-۸ سال براساس معیارهای ورود به مطالعه به طور تصادفی انتخاب شدند. گروه‌های تجربی به مدت ۴ هفته و هر هفته چهار جلسه آموزش دیدند. ابزار استفاده شده پرسشنامه اختلالات رفتاری راتر، فرم معلم بود. داده‌ها با آزمون تحلیل واریانس مرکب با اندازه‌های تکراری و آزمون تعقیبی بونفرونی با نرم‌&shy;افزار </span><span style="font-family:Times New Roman;"><span dir="LTR">SPSS</span> </span><span style="font-family:Tahoma;">نسخه ۲۰ تحلیل شدند.<br> <strong>یافته‌ها:</strong> یافته‌ها نشان داد تفاوت معناداری بین میانگین‌های اختلالات رفتاری گروه خود الگودهی ترکیبی و تمرین درمانی پیشرونده در مرحله پس‌آزمون با میانگین‌های آن‌ها در مرحله پیش‌آزمون وجود دارد (۰/۰۵<span dir="LTR">&shy;</span></span><span style="font-family:Tahoma;"><span dir="LTR"><</span></span><span style="font-family:Times New Roman;"><span dir="LTR">P&shy;</span></span><span style="font-family:Tahoma;">). بررسی میانگین‌ها نشان داد گروه خود الگودهی ترکیبی در مرحله پس‌آزمون دارای نمره بهتری نسبت به سایر گروه‌ها بود. همچنین در مرحله پس‌آزمون میانگین اختلالات رفتاری در گروه تمرین درمانی پیشرونده بهتر از گروه کنترل بود.<span style="font-size:12.0pt;"></span><br> <strong>نتیجه‌گیری:</strong> یافته‌های پژوهش حاضر نشان داد تمرین درمانی پیشرونده و خود الگودهی در آموزش و کمک به رفتار کودکان کم‌توان ذهنی مؤثر است. آموزش از این طریق می‌تواند به لحاظ صرف وقت و هزینه برای مربیان، معلمان و والدین مفید باشد.</span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Times New Roman;"><strong>Introduction:</strong> In addition to physical exercises, cognitive interventions such as imagery and modeling facilitate the learning of skills.</span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Times New Roman;"><strong>Aim: </strong>The present study was conducted with the aim of determining the effect of progressive exercise therapy and combination self-modeling on behavioral disorders in children with intellectual disability.</span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Times New Roman;"><strong>Method:</strong> This study was a semi-experimental study with experimental group and control group. Among the exceptional children in Najafabad in 2019, 30 educable children with intellectual disabilities aged 8-12 years were selected based on inclusion criteria. Experimental groups underwent training intervention training for 4 weeks and four sessions per week. The tool used was Rutter children behavioral questionnaire. The data were analyzed with repeated measures analysis of variance trough SPSS20 software.&nbsp;</span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Times New Roman;"><strong>Results:</strong> The results showed that there was a significant difference between the means of self modeling behavioral disorders and progressive exercise therapy in the post-test phase with their averages in the pre-test phase (P<0.05). Examination of the means showed the combined self- modeling group had a better behavioral disorders score in the post-test phase than the other groups. Also, in the post-test phase, the mean of behavioral disorders in the progressive exercise therapy group was better than the control group.&nbsp;</span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Times New Roman;"><strong>Conclusion: </strong>The findings of the present study showed the progressive Exercise therapy and combination self-modeling in educating and assisting the behavior of children with intellectual disability are effective. They could learn from the way in terms of time for educators, teachers and parents are beneficial.</span></span></div> تمرینات درمانی پیشرونده, خود الگودهی, کودکان کم‌توان ذهنی, اختلالات رفتاری Progressive therapeutic exercises, Self-modeling, Children with intellectual disabilities, Behavioral disorders 27 38 http://shenakht.muk.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1634-1&slc_lang=fa&sid=1 Soheila Rajaee سهیلا رجایی srajaee89@gmail.com 10031947532846008421 10031947532846008421 Yes MSc, Department of Motor Behavior, Faculty of Sport Sciences, Alzahra University, Tehran, Iran کارشناسی ارشد، گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران Marzeih Abtahi مرضیه ابطحی m.sabtahi1400@gmail.com 10031947532846008422 10031947532846008422 No MSc, Department of Motor Behavior, Faculty of Sport Sciences, Alzahra University, Tehran, Iran کارشناسی ارشد، گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران Parvaneh Shamsipour Dehkordi پروانه شمسی پور دهکردی p.shamsipour@alzahra.ac.ir 10031947532846008423 10031947532846008423 No Associate Professor, Department of Motor Behavior, Faculty of Sport Sciences, Alzahra University, Tehran, Iran دانشیار، گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران