دوره 7، شماره 5 - ( مجله روانشناسی و روانپزشکی شناخت 1399 )
جلد 7 شماره 5 صفحات 129-117 |
برگشت به فهرست نسخه ها
اثربخشی شناخت درمانی مبتنی بر ذهنآگاهی بر ناگویی خلقی و نارسایی شناختی در زنان دارای اختلال افسردگی
1- دانشیار، گروه روان شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2- کارشناس ارشد، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور تهران، تهران، ایران ،afsanehdalvand1365@yahoo.com
2- کارشناس ارشد، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور تهران، تهران، ایران ،
چکیده: (4788 مشاهده)
مقدمه: اختلال افسردگی با پیامدهای مختلفی مانند ناگویی هیجانی و نارسایی شناختی همراه است که رفع آنها از اهمیت بسزایی برخوردار است.
هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی شناخت درمانی مبتنی بر ذهنآگاهی بر ناگویی خلقی و نارسایی شناختی در زنان مبتلا به اختلال افسردگی بود.
روش: پژوهش حاضر یک مطالعه آزمایشی– تجربی(پیشآزمون و پسآزمون) با پیگیری یک ماهه بود. جامعه آماری پژوهش، شامل کلیه زنان مبتلا به افسردگی (سال ۱۳۹۷) شهر خرمآباد بود. ۳۰ زن مراجعه کننده به کلینیک اعصاب و روان صدیق شهر خرمآباد که طبق تشخیص روانپزشک و مصاحبه بالینی پژوهشگر تشخیص افسردگی اساسی دریافت کرده بودند، با روش نمونهگیری هدفمند، به عنوان نمونه پژوهشی انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه ۱۵ نفری آزمایش و گواه تقسیم شدند. برای اندازهگیری متغیرها از پرسشنامههای افسردگی بک (BDI-II)، ناگویی خلقی (-۲۰TAS) و نارسایی شناختی (CFQ) استفاده شد. گروه آزمایشی به مدت ۸ جلسه ۲ ساعته، شناخت درمانی مبتنی بر ذهنآگاهی (MBCT) سگال، ویلیامز و تیزدل (۲۰۰۰) را دریافت کردند، در حالی که گروه گواه هیچگونه مداخلهای دریافت نکردند. برای تحلیل دادهها از آزمون کوواریانس چند متغیره استفاده شد.
یافتهها: نتایج نشان داد که شناخت درمانی مبتنی بر ذهنآگاهی، موجب کاهش ناگویی خلقی و نارسایی شناختی شده است و این نتایج در مرحله پیگیری نیز حفظ شد (۰/۰۰۰=P).
نتیجهگیری: شناخت درمانی مبتنی بر ذهنآگاهی بر کاهش ناگویی خلقی و نارسایی شناختی زنان دچار افسردگی اثربخش است و میتواند در کنار مداخلات دارویی مورد توجه قرار گیرد.
هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی شناخت درمانی مبتنی بر ذهنآگاهی بر ناگویی خلقی و نارسایی شناختی در زنان مبتلا به اختلال افسردگی بود.
روش: پژوهش حاضر یک مطالعه آزمایشی– تجربی(پیشآزمون و پسآزمون) با پیگیری یک ماهه بود. جامعه آماری پژوهش، شامل کلیه زنان مبتلا به افسردگی (سال ۱۳۹۷) شهر خرمآباد بود. ۳۰ زن مراجعه کننده به کلینیک اعصاب و روان صدیق شهر خرمآباد که طبق تشخیص روانپزشک و مصاحبه بالینی پژوهشگر تشخیص افسردگی اساسی دریافت کرده بودند، با روش نمونهگیری هدفمند، به عنوان نمونه پژوهشی انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه ۱۵ نفری آزمایش و گواه تقسیم شدند. برای اندازهگیری متغیرها از پرسشنامههای افسردگی بک (BDI-II)، ناگویی خلقی (-۲۰TAS) و نارسایی شناختی (CFQ) استفاده شد. گروه آزمایشی به مدت ۸ جلسه ۲ ساعته، شناخت درمانی مبتنی بر ذهنآگاهی (MBCT) سگال، ویلیامز و تیزدل (۲۰۰۰) را دریافت کردند، در حالی که گروه گواه هیچگونه مداخلهای دریافت نکردند. برای تحلیل دادهها از آزمون کوواریانس چند متغیره استفاده شد.
یافتهها: نتایج نشان داد که شناخت درمانی مبتنی بر ذهنآگاهی، موجب کاهش ناگویی خلقی و نارسایی شناختی شده است و این نتایج در مرحله پیگیری نیز حفظ شد (۰/۰۰۰=P).
نتیجهگیری: شناخت درمانی مبتنی بر ذهنآگاهی بر کاهش ناگویی خلقی و نارسایی شناختی زنان دچار افسردگی اثربخش است و میتواند در کنار مداخلات دارویی مورد توجه قرار گیرد.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |