دوره 6، شماره 6 - ( مجله روانشناسی و روانپزشکی شناخت 1398 )
جلد 6 شماره 6 صفحات 112-101 |
برگشت به فهرست نسخه ها
صمد حمیدی*1 
، عباس روحانی2 ، سمیه طه زاده3 ، یونس یوسفی3 ، فایق یوسفی4
، عباس روحانی2 ، سمیه طه زاده3 ، یونس یوسفی3 ، فایق یوسفی4
1- کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، مرکز مشاوره و خدمات روانشناختی افرا، سنندج، ایران ، samadhamidi@gmail.com
2- استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مبارکه، مبارکه، ایران
3- کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، مرکز مشاوره و خدمات روانشناختی افرا، سنندج، ایران
4- دانشیار، مرکز تحقیقات سلامت معنوی، پژوهشکده توسعه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران
2- استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مبارکه، مبارکه، ایران
3- کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، مرکز مشاوره و خدمات روانشناختی افرا، سنندج، ایران
4- دانشیار، مرکز تحقیقات سلامت معنوی، پژوهشکده توسعه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران
چکیده: (5219 مشاهده)
مقدمه: خلاقیت سازهای چند بعدی است که توسط ابزارهای گوناگون اندازهگیری میشود.
هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه خلاقیت در افراد دارای صفت اسکیزوتایپی بالا و هایپومانی با افراد بهنجار صورت گرفت.
روش: پژوهش حاضر توصیفی از نوع علی- مقایسهای است. جامعه آماری پژوهش حاضر را دانشجویان دانشگاه تبریز در سال تحصیلی ۹۷-۹۶ تشکیل دادند. با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی خوشهای ۱۵۷۰ نفر از دانشجویان انتخاب شدند و پرسشنامه شخصیت اسکیزوتایپی (راینی و همکاران، ۱۹۹۴) و چک لیست هایپومانیا (فورتی و همکاران،۲۰۱۰) را تکمیل نموده و در ۳ گروه بهنجار، اسکیزوتایپی بالا و هایپومانی قرار گرفتند و در ادامه آزمونهای خلاقیت عابدی (دائمی و مقیمی بارفروش، ۱۳۸۳)، تفکر خلاق کلامی تورنس فرم ب (تورنس، ۱۹۸۸) و تکلیف تصویرسازی با حروف لاتین (محقق ساخته) را تکمیل کردند. دادهها با استفاده از روش آماری توصیفی و آنوا تجزیه و تحلیل شد.
یافتهها: یافتهها نشان میدهد که گروه هایپومانی و اسکیزوتایپی بالا (افراد مستعد سایکوز) در ابزارهای سنجش خلاقیت نمرات بیشتری از گروه بهنجار کسب کردند (۰/۰۵>P).
نتیجهگیری: اسکیزوتایپی و هیپومانی با خلاقیت ارتباط دارند و نتایج این پژوهش میتواند شاهدی برای تائید ارتباط U وارونه خلاقیت و آسیب شناسی روانی باشد.
هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه خلاقیت در افراد دارای صفت اسکیزوتایپی بالا و هایپومانی با افراد بهنجار صورت گرفت.
روش: پژوهش حاضر توصیفی از نوع علی- مقایسهای است. جامعه آماری پژوهش حاضر را دانشجویان دانشگاه تبریز در سال تحصیلی ۹۷-۹۶ تشکیل دادند. با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی خوشهای ۱۵۷۰ نفر از دانشجویان انتخاب شدند و پرسشنامه شخصیت اسکیزوتایپی (راینی و همکاران، ۱۹۹۴) و چک لیست هایپومانیا (فورتی و همکاران،۲۰۱۰) را تکمیل نموده و در ۳ گروه بهنجار، اسکیزوتایپی بالا و هایپومانی قرار گرفتند و در ادامه آزمونهای خلاقیت عابدی (دائمی و مقیمی بارفروش، ۱۳۸۳)، تفکر خلاق کلامی تورنس فرم ب (تورنس، ۱۹۸۸) و تکلیف تصویرسازی با حروف لاتین (محقق ساخته) را تکمیل کردند. دادهها با استفاده از روش آماری توصیفی و آنوا تجزیه و تحلیل شد.
یافتهها: یافتهها نشان میدهد که گروه هایپومانی و اسکیزوتایپی بالا (افراد مستعد سایکوز) در ابزارهای سنجش خلاقیت نمرات بیشتری از گروه بهنجار کسب کردند (۰/۰۵>P).
نتیجهگیری: اسکیزوتایپی و هیپومانی با خلاقیت ارتباط دارند و نتایج این پژوهش میتواند شاهدی برای تائید ارتباط U وارونه خلاقیت و آسیب شناسی روانی باشد.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |