:: دوره 5، شماره 3 - ( مجله روانشناسی و روانپزشکی شناخت 1397 ) ::
جلد 5 شماره 3 صفحات 81-94 برگشت به فهرست نسخه ها
تأثیر توان‌بخشی شناختی بر توجه پراکنده، توجه انتخابی و کارکردهای اجرایی افراد بزرگ‌سال دچار سکته مغزی
زینب خانجانی ، مهدی فرهودی ، محمدعلی نظری ، محمدتقی سعیدی ، پریا آب روانی
دانشگاه تبریز
چکیده:   (401 مشاهده)
مقدمه: سکته مغزی یا حادثه عروقی مغزی عبارت است از آغاز ناگهانی نوعی اختلال نورولوژیک که به یک علت عروقی کانونی قابل انتساب است. نقص در حافظه کاری از متداول ترین پدیده ها بعد از آسیب مغزی است.
هدف: هدف این پژوهش بررسی تأثیر توان‌بخشی شناختی بر توجه پراکنده، توجه انتخابی و کارکردهای اجرایی افراد بزرگ‌سال دچار سکته مغزی است.
روش: ۲۰ بیمار دچار سکته مغزی در این پژوهش به‌صورت مساوی در دو گروه آزمایشی و کنترل قرار گرفتند. تمامی بیماران دو بار) پیش آزمون و پس آزمون(توسط آزمون حافظه کاری وکسلر، آزمون توجه متمرکز و پراکنده و آزمون مرتب کردن کارت های ویسکانسین بررسی شدند. سپس بر روی افراد قرارگرفته در گروه آزمایشی، طی ۵ هفته و ۵ روز هفته و به مدت ۳۰-۴۰ دقیقه برنامه کامپیوتری توان‌بخشی اجرا شد.
یافته ها: تحلیل کواریانس تک متغیره نشان می دهد که توان‌بخشی شناختی بر توجه انتخابی افراد بزرگ‌سال دچار سکته مغزی در مقایسه با افراد گروه کنترل تأثیر دارد اما بر توجه پراکنده و کارکرد اجرایی تأثیر ندارد. F محاسبه شده (۲۲/۲۳) در سطح معنی داری  ۰/۰۵ p<معنی دار و F های محاسبه شده(۰/۰۶، ۹۷/۳) در سطح معنی داری ۰/۰۵ p<معنی دار نیست.
نتیجه گیری: نتایج نشان داد که بهبودی معنی‌داری در توجه انتخابی توسط برنامه توان‌بخشی شناختی وجود دارد که ممکن است در نتیجه تغییرات در سازمان‌دهی عصبی در پاسخ به آسیب رخ دهد. به نظر می‌رسد عدم بهبود مشاهده شده در توجه پراکنده و کارکرد اجرایی ناشی از عدم هماهنگی و پردازش موازی در مناطق مختلف مغزی به علت بافت انفارکت شده است.
واژه‌های کلیدی: توان‌بخشی شناختی، توجه انتخابی، توجه پراکنده، کارکرد اجرایی، سکته مغزی
متن کامل [PDF 636 kb]   |   متن کامل (HTML)   (544 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۷/۲/۹ | پذیرش: ۱۳۹۷/۸/۲۰ | انتشار: ۱۳۹۷/۶/۲۵



XML   English Abstract   Print



دوره 5، شماره 3 - ( مجله روانشناسی و روانپزشکی شناخت 1397 ) برگشت به فهرست نسخه ها