دوره 13، شماره 1 - ( مجله روانشناسی و روانپزشکی شناخت 1405 )
جلد 13 شماره 1 صفحات 12-1 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Kargar Shooroki M, Choobforoushzadeh A, Mohammadpanah Ardakan A. Predicting symptoms of bulimia nervosa and body dysmorphic disorder based on childhood trauma: The mediating role of psychological flexibility and self-compassion. Shenakht Journal of Psychology and Psychiatry 2026; 13 (1) :1-12
URL: http://shenakht.muk.ac.ir/article-1-2575-fa.html
URL: http://shenakht.muk.ac.ir/article-1-2575-fa.html
کارگر شورکی مطهره، چوبفروش زاده آزاده، محمدپناه اردکان عذرا. پیش بینی نشانههای اختلال پرخوری عصبی و بدریخت انگاری بدن بر اساس ترومای دوران کودکی : نقش واسطه انعطافپذیری روانشناختی و شفقت ورزی به خود. مجله روانشناسی و روانپزشکی شناخت. 1405; 13 (1) :1-12
1- دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران
2- دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران. ،azadechoobforoush@ardakan.ac.ir
3- دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران
2- دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران. ،
3- دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران
چکیده: (961 مشاهده)
چکیده
زمینه و هدف: نوجوانان دارای تجربه تروما در زمان کودکی، در معرض خطر زیاد ابتلا به اختلالات روانپزشکی، مانند اختلالات پرخوری عصبی و بدریختانگاری بدنی هستند. مطالعه حاضر با هدف پیشبینی نشانههای اختلال پرخوری عصبی و بدریختانگاری بدن براساس ترومای دوران کودکی با میانجیگری انعطافپذیری روانشناختی و شفقتورزی به خود در دختران 16 تا 24 سال انجام شد.
مواد و روشها: روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی و با تکیه بر مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل دختران مقطع سنی 16 تا 24 سال شهرهای میبد و اردکان بود که در سال تحصیلی 1402-1403 مشغولبهتحصیل بودند و از طریق نمونهگیری در دسترس 300 نفر بهعنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری دادهها از مقیاسهای ترومای دوران کودکی (CTQ) برنشتاین (2003)، پرسشنامه شدت پرخوری یا شکمبارگی گورمالی (1982)، پرسشنامه وسواس فکری ـ عملی ییل براون (BDD_YBOCS)، مقیاس انعطافپذیری روانشناختی بوند و همکاران (2007) و مقیاس خودشفقتی ریس (2011) استفاده شد. دادههای گردآوریشده با نرمافزار SPSS نسخه 26 و نرمافزار Amos نسخه 24 تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج معادلات ساختاری نشان داد که ترومای دوران کودکی در اختلال پرخوری عصبی و بدریختانگاری بدنی اثر مثبت و مستقیم دارد. آثار نتایج غیرمستقیم نشان داد که خودشفقتورزی در رابطه ترومای کودکی و اختلال بدریختانگاری بدن (001/0P=، 27/0β=) و پرخوری عصبی (001/0P=، 13/0=β) نقش میانجی ایفا میکند همچنین، انعطافپذیری روانشناختی در ارتباط با ترومای دوران کودکی و بدریختانگاری بدنی نقش میانجی ایفا میکند (001/0P=، 28/0=β).
نتیجهگیری: نتایج نشان داد افزایش انعطافپذیری روانشناختی و بهبود خودشفقتورزی نقش واسطهای مهمی در کاهش نشانههای اختلالات پرخوری عصبی و بدریختانگاری بدن ناشی از تجربه ترومای دوران کودکی دارند. بنابراین، پیشنهاد میشود کارگاههایی با هدف افزایش خودشفقتورزی و انعطافپذیری روانشناختی در میان جوانان و نوجوانان برگزار شود.
زمینه و هدف: نوجوانان دارای تجربه تروما در زمان کودکی، در معرض خطر زیاد ابتلا به اختلالات روانپزشکی، مانند اختلالات پرخوری عصبی و بدریختانگاری بدنی هستند. مطالعه حاضر با هدف پیشبینی نشانههای اختلال پرخوری عصبی و بدریختانگاری بدن براساس ترومای دوران کودکی با میانجیگری انعطافپذیری روانشناختی و شفقتورزی به خود در دختران 16 تا 24 سال انجام شد.
مواد و روشها: روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی و با تکیه بر مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل دختران مقطع سنی 16 تا 24 سال شهرهای میبد و اردکان بود که در سال تحصیلی 1402-1403 مشغولبهتحصیل بودند و از طریق نمونهگیری در دسترس 300 نفر بهعنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری دادهها از مقیاسهای ترومای دوران کودکی (CTQ) برنشتاین (2003)، پرسشنامه شدت پرخوری یا شکمبارگی گورمالی (1982)، پرسشنامه وسواس فکری ـ عملی ییل براون (BDD_YBOCS)، مقیاس انعطافپذیری روانشناختی بوند و همکاران (2007) و مقیاس خودشفقتی ریس (2011) استفاده شد. دادههای گردآوریشده با نرمافزار SPSS نسخه 26 و نرمافزار Amos نسخه 24 تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج معادلات ساختاری نشان داد که ترومای دوران کودکی در اختلال پرخوری عصبی و بدریختانگاری بدنی اثر مثبت و مستقیم دارد. آثار نتایج غیرمستقیم نشان داد که خودشفقتورزی در رابطه ترومای کودکی و اختلال بدریختانگاری بدن (001/0P=، 27/0β=) و پرخوری عصبی (001/0P=، 13/0=β) نقش میانجی ایفا میکند همچنین، انعطافپذیری روانشناختی در ارتباط با ترومای دوران کودکی و بدریختانگاری بدنی نقش میانجی ایفا میکند (001/0P=، 28/0=β).
نتیجهگیری: نتایج نشان داد افزایش انعطافپذیری روانشناختی و بهبود خودشفقتورزی نقش واسطهای مهمی در کاهش نشانههای اختلالات پرخوری عصبی و بدریختانگاری بدن ناشی از تجربه ترومای دوران کودکی دارند. بنابراین، پیشنهاد میشود کارگاههایی با هدف افزایش خودشفقتورزی و انعطافپذیری روانشناختی در میان جوانان و نوجوانان برگزار شود.
واژههای کلیدی: اختلال بدریختانگاری بدن، انعطافپذیری روانشناختی، پرخوری عصبی، ترومای دوران کودکی، شفقتورزی به خود
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
