دوره 13، شماره 1 - ( مجله روانشناسی و روانپزشکی شناخت 1405 )
جلد 13 شماره 1 صفحات 55-45 |
برگشت به فهرست نسخه ها
دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران ، taghvaei.ali2@gmail.com
چکیده: (580 مشاهده)
زمینه و هدف: امروزه، خودکشی یکی از مهمترین آسیبهای اجتماعی است که با توجه به پیچیدهترشدن تعاملات اجتماعی، بهصورت فزایندهای در حال گسترش است و زندگی و سلامت افراد و خانوادهها را تحتتأثیر قرار میدهد. ﻫﺪف پژوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ واکاوی تجارب زیسته و کشف ﻋﻮاﻣﻞ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﺆﺛﺮ دﺮ اقدام به خودکشی در زنان ﺑﻮد.
مواد و روشها: روش این پژوهش نظریه زمینهای از نوع کیفی بود. جامعه این پژوهش شامل تمام زنان متأهل اقدامکننده به خودکشی استان کهگیلویه و بویراحمد در دو سال گذشته بود. از بین آنها، 17 نفر به شیوه نمونهگیری ﻫﺪﻓﻤﻨﺪ و گلولهبرفی انتخاب شدند و براساس اصل اشباع، مصاحبه عمیق و نیمهساختاریافته انجام شد. برای تحلیل مصاحبههای انجامشده از روش تحلیل سیستماتیک استراوس و کوربین (1998) و سه روش کدگذاری باز، محوری و انتخابی بهره گرفته شد.
یافتهها: نتایج نشان داد که بسترهای تعیینکننده و مؤثر در اقدام به خودکشی در زنان شامل مقولههای گوناگونی بودند که این مقولهها از عوامل روانشناختی ـ خانوادگی و هنجارهای سنتی همراه با کنترلهای اجتماعی و خشونت تا راهبردهای مقابلهای ناکارآمد و اقدام به خودکشی، نشاندهنده تعامل پیچیده عوامل فردی، اجتماعی و فرهنگی در ارتکاب به این پدیده است.
نتیجهگیری: مطالعه حاضر به درک ما از بسترهای شکلگیری اقدام به خودکشی در زنان کمک میکند. با استفاده از نتایج این پژوهش، علاوهبر ضرورت مداخلات روانشناختی مبتنیبر بافت فرهنگی و اجتماعی برای پیشگیری از خودکشی، میتوان زنان در معرض خودکشی و دیگر آسیبهای اجتماعی را شناسایی و اقدامات پیشگیرانه و درمانی برای آنان تنظیم کرد.
مواد و روشها: روش این پژوهش نظریه زمینهای از نوع کیفی بود. جامعه این پژوهش شامل تمام زنان متأهل اقدامکننده به خودکشی استان کهگیلویه و بویراحمد در دو سال گذشته بود. از بین آنها، 17 نفر به شیوه نمونهگیری ﻫﺪﻓﻤﻨﺪ و گلولهبرفی انتخاب شدند و براساس اصل اشباع، مصاحبه عمیق و نیمهساختاریافته انجام شد. برای تحلیل مصاحبههای انجامشده از روش تحلیل سیستماتیک استراوس و کوربین (1998) و سه روش کدگذاری باز، محوری و انتخابی بهره گرفته شد.
یافتهها: نتایج نشان داد که بسترهای تعیینکننده و مؤثر در اقدام به خودکشی در زنان شامل مقولههای گوناگونی بودند که این مقولهها از عوامل روانشناختی ـ خانوادگی و هنجارهای سنتی همراه با کنترلهای اجتماعی و خشونت تا راهبردهای مقابلهای ناکارآمد و اقدام به خودکشی، نشاندهنده تعامل پیچیده عوامل فردی، اجتماعی و فرهنگی در ارتکاب به این پدیده است.
نتیجهگیری: مطالعه حاضر به درک ما از بسترهای شکلگیری اقدام به خودکشی در زنان کمک میکند. با استفاده از نتایج این پژوهش، علاوهبر ضرورت مداخلات روانشناختی مبتنیبر بافت فرهنگی و اجتماعی برای پیشگیری از خودکشی، میتوان زنان در معرض خودکشی و دیگر آسیبهای اجتماعی را شناسایی و اقدامات پیشگیرانه و درمانی برای آنان تنظیم کرد.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |